Iedere maand neem ik mijn zoontje in de draagdoek en wandel naar ons UPC wijkkantoor om onze internetrekening te betalen. Ik zou mijn man kunnen sturen, maar de twee dames (mevrouw Oud en mevrouw Jong) van de UPC zijn beide tot over hun oren verliefd op mijn kleine deugniet en protesteren driftig als de rekening niet voldaan wordt in aanwezigheid van ons kindje.
Onderweg passeer ik een apotheek waar iedere maand weer een andere advertentie hangt voor flesvoeding Flesvoeding voor kleine baby’s, flesvoeding voor grote baby’s, opvolgmelk, pap zonder stukjes, pap met stukjes, melk met 13 toegevoegde vitamines. Ik wist niet eens dat er zoveel varianten bestonden.
Laat ik gelijk de papflesproducenten verdedigen; ze moeten ook wel zo veel adverteren. Ze moeten namelijk opboksen tegen een tegenstander van formaat. Ik schreef al eerder over het vrouwelijke hoofd van het gezin, de moeder die de huishoudelijke scepter zwaait over de drie generaties die meestal onder haar dak wonen. Het feit dat een van haar dochters of schoondochters bevalt en daardoor zelf moeder wordt doet geen afbreuk aan haar positie, het bevestigt haar rol juist. Zij is namelijk kraamverzorgster en consultatiebureau in een. Zij is de rots in de branding waarop de onzekere nieuwe moeder leunt en het informatiepunt waarop de jonge ouders vertrouwen. En als de moeder na zes maanden (zwangerschapsverlof) of na twee en een half jaar (zwangerschapsverlof plus ouderschapsverlof) weer aan het werk gaat is zij tevens vijf dagen in de week de hoofdverzorger. Je begrijpt dat zij in deze positie handelt op basis van haar ervaring en al die wijsheid die zij ooit van haar eigen moeder kreeg toen zij net bevallen was. Die op haart beurt die informatie ook weer van haar moeder heeft gekregen.

Het nadeel van deze manier van opvoedbegeleiding is dat er zelden een update plaatsvindt in verband met nieuwe wetenschappelijke inzichten en dat de bakerpraatjes je al snel om de oren vliegen. Wist je dat je zelf twee liter melk per dag moet drinken om voldoende borstvoeding te hebben? En dat als de melk een andere kleur heeft dan wit, je moedermelk dan niet meer goed is? Dat soort onzin dus. Dit soort praktijken in combinatie met de veranderende samenstellingen van het traditionele Roemeense gezin zorgt ervoor dat de rol van oppermoeder enigszins onder druk is komen te staan. Maar onderschat haar invloed niet. Hoewel meer en meer vrouwen het aandurven om niet meer klakkeloos alle adviezen van hun (schoon)moeder op te volgen zijn er maar weinig vrouwen die rechtstreeks tegen haar in durven gaan. Moeders wil is wet.

En dat levert op het gebied van een voeding een vreemde patstelling op. Waarbij enerzijds borstvoeding geven en langvoeden hier vele malen vanzelfsprekender zijn dan in Nederland dankzij de motiverende invloed van de "oppermoeder” (vrijwel iedere moeder in Roemenie begint met borstvoeding). En anderzijds Roemeense vrouwen vroegtijdig stoppen, dankzij de achterhaalde adviezen en bakerpraatjes, afkomstig van diezelfde oma. Grote groepen vrouwen halen de zesmaandengrens nooit en schakelen over op kunstvoeding en vast voedsel, waarbij om niet te achterhalen redenen iedereen met wortelsap als bijvoeding lijkt te beginnen.

De familieoudsten kunnen dit gevecht nog makkelijk winnen. Bedrijven zoals Pampers delen brochures uit in kraamklinieken, boordevol informatie over hoe de borstvoeding wel kan slagen en vrouwen die succesvol langvoeden zoals ikzelf worden overstroomd met complimentjes.

Zoals daar is mevrouw Oud van de UPC die precies wist wanneer onze boef zes maanden was geworden en netjes informeerde of ik nu ging beginnen met bijvoeding. Ik bevestigde en vertelde dat hij dat weekend voor het eerst vast voedsel op had. “Bijvoeding?” vroeg mevrouw Jong hoogst verbaasd. “Heeft hij dan al die tijd alleen maar op melk geleefd??” En nog voor ik de kans kreeg iets te zeggen rolt mevrouw Oud met haar ogen en zegt: “Dat zie je zo toch ook wel. Kijk dan hoe gezond hij er uitziet en hoe goed hij groeit! Dat red je echt niet met poedermelk en wortelsap hoor!”

José Contesa © 2010