Labels
Draagdoeken | Er op uit | Geboorte | Luieren | Opgroeien
Slapen | Spelen | Voeding

Inhoud
Maak het | In Beeld | Leesvoer | Blog
Beginpagina | Over Kiind | Zoeken | Nieuwsbrief

Monique Vietor
05.03.2009 | Geboorte

Veel geboortekaartjes zijn gedrukt in felle kleuren, terwijl er veel mensen zijn die daar niet zo van houden. Monique Vietor maakt aquarellen in mooie zachte, maar heldere kleuren waarin de natuur meestal centraal staat. De kaartjes worden veelal gebruikt bij geboortes, adoptie en bruiloften, maar Monique staat ook open voor andere suggesties. We waren benieuwd wat de grootste drijfveer van deze vrijeschooljuf is.

 

Hoi Monique, kan je iets vertellen over jezelf en je gezinsleven?
Ik ben dus Monique en ik ben 45 jaar ik ben twee jaar geleden na 25 jaar huwelijk gescheiden en de scheiding verliep niet vlekkeloos.Ik ben er behoorlijk van ondersteboven geweest en nu begint mijn leven zich weer te ordenen. Ik heb twee hele geweldige knapen van 16 en 20 jaar die me steunen en me zeer dierbaar zijn, na zo'n nare tijd besef je wat liefde dus is, onvoorwaardelijk liefde heb ik ervaren van mijn kinderen. Ik werk vijf dagen in de week nu en sta voor de klas, ik zorg voor mijn kinderen en heb indertijd een flat gekocht waar we gelukkig samen wonen. Elke dag kom ik uit school met mijn boodschapjes en koken we samen. Ik heb het idee dat ik het leven weer in de hand heb.

Waarom ben je gaan tekenen?
Mijn tekeningen zijn mijn uitlaapklep, voor de scheiding al en zeker ook erna. Ik tekende wat af en nog steeds. Met mijn nieuwe vriend -een waar ik heel gelukkig mee ben op dit moment- ben ik naar het Lake District geweest in Engeland en was ik diep getroffen door de tekeningen van Beatrix Potter, maar ook op haar levenswijze, zo wil ik het ook dacht ik toen. In een prachtig landschap wonen, onafhankelijk door de verkoop van haar boekjes, wat een droom! Toen besefte ik weer dat ik moet doen waarvan ik droom; tekenen en tekenen, een boekje ooit?
Ik teken vanuit mijn achtergrond als vrijeschooljuf en ook de daarmee gaande gedachte dat het kindje vanuit de sterrenwereld komt, het is een doorlopende cirkel; het jaar, de levenscycles,alles hoort bij elkaar. Daarom houd ik van een cirkel, die is rond, het leven is ook rond, ook al lopen we deuken op, het heeft zin, ook de pijnlijke momenten, maar het leven is ook vreselijk mooi, de natuur is elk jaar mooi, het is elke weer een wonder dat de zon weer opgaat, de maan er weer is, er leven is, er geboorte is... Mijn kaartjes worden ook gebruikt als rouwkaartjes wat ik niet verwonderlijk vind, eigenlijk een logische gedachte; leven en de dood.

 

Hoe bepaal je het afgebeelde tafereeltje?
Mijn tekeningen zijn dus omgeven door de natuur, en de gedachte dat het mooi is. Een kindje is geen stripverhaal, het is lief en mooi. Dat probeer ik ook, ik ben geen kunstenaar; ik hoef geen nieuwe dingen om te buigen en te vertalen. Ik teken wat ik mooi vind.
Ik teken naar gelang het seizoen, ik vind de herfst prachtig maar ik kan niet goed de herfst tekenen als het lente is, ik teken dus ook echt alleen de natuur zoals het dat moment is. Als het sneeuwt zal ik dus de natuur tekenen met sneeuw.

 

Hoe zou je jouw tekenstijl omschrijven?
Ik geniet erg van het kleine, ik waardeer het kleine erg -een koolmees, een madeliefje, een hondje- het maakt niet uit, maar dat kleine is het waard om van te genieten door het te tekenen.Ik gebruik aquarelverf, maar ook gekleurde grafietstiften, kleurpotloden en fineliners, ecoline,alles met veel kleur.
Het leven is ook kleur, ik zou niet zwart wit kunnen tekenen,dat vind ik moeilijk alhoewel ik wel alle grijstinten aan potloden heb liggen!

Wat is de leukste opdracht die je gekregen hebt?
Mijn spannendste opdracht was een feest tekenen, ik moest op locatie een verjaardag tekenen, eerst in schets en daarna uitwerken. Ik had alleen te weinig tijd om het uit te werken, maar het was wel enorm spannend en ook weer echt een tekening van mezelf.

Meer weten? Kijk op de website van Monique Vietor.

http://www.moniquevietor.nl

 

Kim van Leeuwen © 2009