Om het artikel te kunnen lezen met een witte achtergrond en zwarte tekst of om het artikel uit te printen, download u onze PDF.

Er zijn vrouwen die geen borstvoeding willen geven omdat ze van tevoren visioenen krijgen van het tevoorschijn toveren van hun ‘hele hebben en houden’ als hun kindje mídden in een druk café honger krijgt. Ook zijn er mensen die het geven van borstvoeding in de openbare ruimte onsmakelijk noemen omdat ze dan naar die borsten moeten staren, met waarschijnlijk een blote buik er onder óók nog, als zij lekker hun broodje aan het eten zijn. 

‘Onzin’, zal elke borstvoedingsaanhanger waarschijnlijk zeggen; niemand hoeft er wat van te zien als je aan het voeden bent. Borstvoeding geven kan heel discreet: er zijn hele kledinglijnen aan borstvoedingshirts (shirts met stiekeme gaten op de juiste plaats) en borstvoedingsbh’s (met handige hup-snel-los-haakjes aan de voorkant). Voor de winter kan je zelfs aan een lekkere warme borstvoedingstrui komen (eerst hup-snel-loshaakje van je bh losmaken, dan je borst door het gat van je shirt heen sluizen en dan door de trui). Op deze manier kan je je kind voeden zonder dat de buurman van tafel vier ook maar iets merkt.

Maar is dit nu wenselijk? Borstvoedingsminnend Nederland klaagt over de beeldvorming rondom babyvoeding. Op iedere babybeurs, in iedere supermarkt, en, gódzijdank, bij de benzinepomp, staren ze je aan: de blikken kunstvoeding met een olijke baby op de verpakking. De bekendste merken hebben websites (ook zonder dat je het door hebt) , wetenschappers in dienst, gebruiken agressieve marketingstrategieën en maken dankbaar gebruik van de jarenzeventig-generatie die aan haar kinderen meegeeft wat zij toentertijd geleerd heeft over borstvoeding. Behalve enkele kolfproducenten verdient bijna niemand geld aan het promoten van borstvoeding, vandaar dat het moeilijk blijft om tegen de kunstvoedingsmacht in te gaan. Nog steeds begint 21% van de moeders niet aan het geven van borstvoeding. Mijns inziens heeft dat wel degelijk te maken met de beeldvorming; vrouwen (maar ook hun mannen) die alleen zien dat baby’s kunstvoeding krijgen en nooit of zelden een vrouw zien borstvoeden, beschouwen kunstvoeding waarschijnlijk onbewust als de meest voor de hand liggende optie. Ook ik zag als kind bij babyvoeding een moeder, in de weer met poeder en gekookt water, voor me. Later heb ik veel meer geleerd over borstvoeding, onder meer van vriendinnen. Misschien voed ik daarom nu nog, misschien had ik dat anders ook gedaan. 

Feit blijft wel dat we, door al die discreet voedende moeders, in het koffiehuis alleen piepende magnetrons horen waar flesjes kunstvoeding in zitten, terwijl het bij de voedende moeders lijkt alsof kindlief comfortabel tegen haar aan ligt. Ik zeg: met de borsten bloot! Laat maar zien hoe je zoon lekker aan het drinken is. Toon hoe je dochter smakt en smult. 

En kijk maar niet naar mensen die, met volle mond pratend, beleg op de grond morsend, hun broodje eten terwijl jouw kind gewoon even zijn of haar honger wil stillen.

Sandii Zachte © 2009