Met je peutertje naar het theater? Ageeth de Haan maakt prachtige voorstellingen die opvallen door de eenvoud en de liedjes, die ook voor ouders leuk zijn! En zij staat deze maand in het zonnetje.

Vertel iets over jezelf en je gezinsleven.

Ik woon in Oosthuizen, een dorp aan het IJsselmeer tussen Hoorn en Edam.
Daar woon ik samen met mijn vriend Almer en onze dochters Evi (12) en Mijntje (8). Vandaag was ik vrij en dat kwam goed uit, er moest een spreekbeurt over dolfijnen en weeknieuws uit de krant worden voorbereid voor school, we waren er de hele middag zoet mee.
Voor mijn werk maak muziektheatervoorstellingen voor kinderen van 2 tot 6 jaar en schrijf ik liedjes voor deze voorstellingen. Met drie muzikanten erbij spelen we deze theaterprogramma’s in bijna alle theaters en schouwburgen in Nederland en soms in België.
Het is een drukke baan, maar ik zou hem voor niets willen ruilen, dit past echt bij mij.
Naast liedjes voor mijn eigen theaterprogramma’s schrijf ik ook in opdracht voor anderen, en geef ik zo nu en dan muziek workshops aan docenten/groepsleid(st)ers die werken met jonge kinderen. 

Hoe ben je in het theater beland?

Ik wist al jong dat ik wilde optreden en zingen,
maar dat ben ik pas professioneel gaan doen vanaf mijn dertigste. Ik heb naast andere studies een jaar zang en twee en een halfjaar op de Academie voor kleinkunst gestudeerd. Toen ik in 2000 voor het maandblad Pippo liedjes ging maken, kwam de vraag voor meer liedjes en ben ik verder gaan schrijven. Toen de CD’s “Hou je vast” en “Stap maar in” verschenen kwam de vraag van impresariaat 'Bureau vanaf 2' of ik met deze liedjes een theatervoorstelling zou willen maken? Zo werd voorstelling "Hou je vast" geboren en daarna volgden de anderen.
Ik denk nu bij elke voorstelling, dit is de laatste, nu ga ik iets anders doen, een boek of een film of eens bij een ander gezelschap acteren, maar er is steeds weer een mooi idee of een goede aanleiding voor een nieuwe theatervoorstelling en ook steeds voor deze doelgroep. Toch sluit ik niet uit, dat ik ook nog voor andere doelgroepen ga schrijven en spelen.

Waarom heb je gekozen voor deze doelgroep; de echte kleintjes, en wat vind je belangrijk in een voorstelling voor deze doelgroep?

Ik begon met deze doelgroep omdat mijn kinderen toen 0 en 2 waren, zij waren de inspiratie voor de liedjes die ik voor het maandblad PIPPO maakte. Omdat de ideeën voor liedjes en voorstellingen voor deze doelgroep bleven komen besefte ik dat ik een speciale verbondenheid voel met peuters en kleuters.
Ik verplaats me gemakkelijk in hun belevingwereld, in de eenduidigheid, de gerichtheid, de eerlijkheid, de openheid, de behoefte aan veiligheid en in de angsten die ontstaan als die veiligheid er niet is. Het lijkt soms alsof ik deze fase niet helemaal afgemaakt heb voor mezelf, alsof dat meisje die fase nog even doorloopt en dat de volwassen vrouw ik mij de kinderen daarbij veilig kan begeleiden. Ik weet het niet natuurlijk maar zo voelt het soms. Ik weet intuïtief welke keuzes ik kan maken in het theater. Ik zorg ervoor dat het veilig is en dan ga ik spelen met een beetje drama, dat maakt het spannend en leuk zonder dat het eng of onveilig wordt . Ik wil ook graag laten zien en horen aan de kinderen en aan de ouders dat het heerlijk is om samen te genieten van goed muziek. Muziek die met veel zorg gemaakt, is zoals een goede kok al zijn ingrediënten vers zoekt en met smaak samenvoegt zo maak ik graag muziek, die voor de kinderen maar ook voor de ouders lekker is om samen van te genieten.

Wie werken er nog meer mee aan de voorstellingen?

Ik werk met de muzikanten, met een regisseur, met een decor bouwer, met een publiciteit medewerker, het impresariaat, een fotograaf voor de flyer en poster, bij Vlinder met een animator voor de Vlinder animaties, met een tekstschrijver en publiciteit medewerkers voor de publiciteit, een manager voor alle keuzes die ik moet maken, soms met een kledingadviseur, met mijn technicus, met een lichtontwerper, met mijn site-bijwerker.
Met de mensen van het theater waar we repeteren.
Dit is het volgens mij, wat veel eigenlijk.

Welke voorstelling vind je zelf het mooist?

De mooiste voorstelling is degene die ik nog ga maken.
Ik heb nu net de rode draad geschreven voor een nieuwe voorstelling: Post voor Simon.
Ik ben misschien wel extra trots op Maan omdat die zo mooi past bij de hele kleintjes. Kinderen van 2 jaar kunnen die al helemaal volgen, ik weet niet of ik dat nog es zou kunnen.
Ik geloof dat ik langzaam doorgroei naar de grotere kinderen.

Wat is de mooiste reactie die je tot nog toe gehad hebt?

Een kind dat na de voorstelling niet de zaal uit wilde.
Een onbekende man die me op straat aansprak en zei: “Ik ga je zo weer draaien naar mijn werk in de auto.”
Een oma die moest huilen die zei: “Ik vond het zo mooi”
Een moeder die zei “ we worden er zo blij van”
Daar worden wij nou weer heel blij van.

Meer weten? Kijk op de website van Ageeth de Haan. 

http://www.ageethdehaan.nl

Kim van Leeuwen © 2009