Labels
Draagdoeken | Er op uit | Geboorte | Luieren | Opgroeien
Slapen | Spelen | Voeding

Inhoud
Maak het | In Beeld | Leesvoer | Blog
Beginpagina | Over Kiind | Zoeken | Nieuwsbrief

Suiker maakt pijn niet draaglijker voor baby's
09.09.2010 | Christel | Opgroeien

In veel landen wordt sucrose of glucose aan baby's gegeven als pijnstillend middel. Nu is uit recent onderzoek gebleken dat dit middel niet afdoende werkt. Baby's die suiker hebben gekregen ervaren dezelfde pijn, maar reageren er alleen minder sterk op.
Tijdens het onderzoek onder 44 baby's bleek dat er op hersenniveau geen verschil was in de pijnervaring. Hetzelfde gold voor de ruggenmerg reflexen. De baby's die sucrose toegediend hadden gekregen vertoonden alleen geen pijn via gezichtsexpressie. De onderzoekers zijn tot de conclusie gekomen dat suikerdranken geen effectief pijnbestrijdingsmiddel is voor baby's. Zij geven aan dat er grote behoefte is aan betere pijnbestrijding voor baby's. De belangrijkste reden hiervoor is dat pijnervaringen in de eerste levensmaanden op korte en op lange termijn een negatief effect kan hebben op de neurologische ontwikkeling van kinderen.

Bron: http://www.demorgen....er-voor-baby-s.dhtml

 

Isis stelt zich voor
31.08.2010 | Isis | Draagdoeken,  Spelen,  Er op uit,  Opgroeien,  Voeding,  Luieren,  Geboorte,  Slapen

Jakkes. Alweer regen. Het is al een paar dagen grijs, mistroostig, zeikerig rotweer. Van dat weer waar je dusdanig mismoedig van wordt dat je nergens meer energie voor hebt. Nou heb ik toch al steeds minder energie, omdat het kind in mijn buik steeds meer energie nodig heeft, dus dan blijft er wel héél weinig over. Maar ja, ik 'moet' wel het één en ander doen, waaronder dit blogje schrijven. Dat krijg je ervan als je aangeeft een wekelijkse blog te willen schrijven voor Kiind.nl.

 

Ik ben dus één van de nieuwe bloggers van Kiind.nl. Als zwangere 24-jarige zal ik voornamelijk schrijven over zwanger en moeder zijn en alles wat daarbij komt kijken. Op dit moment is dat vooral die eeuwige nesteldrang die maar niet wil verdwijnen. Het is bijna eng te noemen, zo actief als ik ineens ben met opruimen en schoonmaken. Waar ik voorheen even snel een doekje ergens over haalde, moet het nu bijna steriel zijn. Vond ik het eerst geen probleem als de wasmand uitpuilde, nu gaan mijn vingers daar acuut van jeuken en moet ik de wasmachine voldoen en aanzetten. Toen mijn verlof begon, begreep ik ook spontaan het nut daarvan. Zo'n zes weken voor de uitgerekende datum heb je echt niet meer genoeg energie om én te werken én toe te geven aan die nesteldrang. Hetgeen bij mij nogal wat frustraties opleverde, omdat ik niet toe kon geven aan die drang maar het ook niet kon onderdrukken. Nu ik dan hele dagen thuis zit kan ik fijn de ideale huisvrouw uithangen. Met als resultaat dat ik voor het eerst in mijn leven een to do-lijstje heb gemaakt waar ik me zowaar aan houd.

 

Het gevolg is dat de kinderkamer helemaal klaar is en dat alle babykleertjes en lakens en dekens gewassen zijn. Zelfs het wiegje heb ik alvast opgemaakt en de tas voor de bevalling staat al een maand klaar. In eerste instantie was dat een 'noodtas'. De bevalling zou gewoon thuis plaats vinden en de tas was bedoeld voor het onwaarschijnlijke geval dat ik toch ineens naar het ziekenhuis zou moeten. Inmiddels weet ik dat ik die tas sowieso nodig ga hebben. Mijn baby groeit iets minder goed dan verwacht en zit nét onder de groeicurve. Het kan daardoor zijn dat de kleine net niet genoeg reserves heeft voor de bevalling, ook al omdat de hoeveelheid vruchtwater een klein beetje te wensen overlaat. Het zij zo.

 

Nu ik, samen met mijn man, mij zo aan het voorbereiden ben op de komst van de kleine, kan ik eigenlijk niet meer wachten. Ik wil weten hoe het is om het gnoompje in mijn armen te houden. Ik wil weten hoe die voetjes die tegen mijn buik trappelen in het echt aanvoelen. Ik wil weten of ik straks roze jurkjes of Spiderman-broeken kan kopen. Ik wil naar onze prachtige oude wieg met daarin onze slapende lieve gnoom kijken en helemaal smelten. Ik kan niet wachten tot het moment dat ik het kind in de jaren '50-kinderwagen kan leggen om er daarna trots mee te gaan paraderen. Die kinderwagen is mijn grote trots. Al die Bugaboo's, Quinny's, Muffy's en hoe ze ook maar mogen heten kunnen me gestolen worden. Geen daarvan vond ik echt mooi en ik vond ze allemaal te duur. In een tweedehandswinkeltje in Bredevoort vonden we het ideale model: een Van Delft uit 1959. Misschien niet de meest praktische ooit, maar wat is hij mooi.

 

Ik hou van oude dingen, waar je aan kan zien dat ze met liefde gemaakt zijn en die zo degelijk zijn dat ze generaties meegaan. Onze box is een hoekbox, die nog van de grootouders van een kennis is geweest. De kinderstoel is een oud Frans model. Het speelgoed dat we tot nu kregen is van hout en komt uit de familie. De rieten wieg is ooit gekocht door de ouders van mijn schoonmoeder en is opnieuw bekleed toen mijn schoonmoeder voor het eerst zwanger was. Zelfs ons huis is oud; het is gebouwd in 1935. De inrichting is een bijeengeraapt zooitje van tweedehands meubels die we deels kregen en deels zelf kochten. Gek genoeg is het wel gelukt om een mooie, bij elkaar passende inrichting te krijgen.

 

Voortaan zal er hier dus wekelijks een blog van mij geplaatst worden. Ik gok dat je inmiddels een aardig idee hebt kunnen krijgen van hoe ik schrijf en wie ik ben. Ik heb er heel veel zin in en ik hoop dat de lezers van Kiind.nl mijn blogs interessant zullen vinden.

 

Slimmer dankzij draagdoek
07.09.2010 | Jose | Draagdoeken

Volgens Timothy Taylor van de Bradford University is een gedeelte van de evolutie van de mens, namelijk het groter worden van onze hersenen, te danken aan een simpele maar briljante uitvinding van prehistorische moeders: de draagdoek. 

Voordat moeders doeken gingen gebruiken om hun kinderen als een soort van kangaroe's te dragen, moesten deze moeders veelal kiezen tussen het dragen van hun kind, of kunnen werken. Bovendien konden zij zich minder goed verdedigen tegen aanvallen met een jonge baby op de arm. De draagdoek zorgde er niet alleen voor dat moeders hun kind konden dragen terwijl ze hun taken uitvoerden, maar verlengde als het ware ook de drachttijd van de baby. Deze kon dus ook buiten de buik nog verder groeien en ontwikkelen. Volgens Taylor is het dan ook zeker geen toeval dat de uitvinding van de draagdoek en de plotselinge groei van de menselijke hersenen 2.2 miljoen jaar geleden tegelijk samenvielen. 

 

Bron: http://www.independent.co.uk/news/science/archaeology/prehistoric-baby-sling-made-our-brains-bigger-2071291.html

 

 

Tam stelt zich voor
05.09.2010 | Tam | Draagdoeken,  Spelen,  Opgroeien,  Er op uit,  Voeding,  Luieren,  Slapen,  Geboorte

Hoi! Ik ben Tam en ben moeder van Juul (zoon, 5), sterretje (zoon, 3*) en Nona (dochter, 1), en ben getrouwd met William met wie ik tien jaar samen ben.

 

Op dit moment ben ik bezig om weer zelfstandig te worden en mijn visuele handicap te accepteren. Ik heb namelijk het syndroom van Usher, een aangeboren oog en gehooraandoening die van slechtziend en slechthorendheid kan leiden tot blind en doof zijn. Toen ik vier was, kwamen mijn ouders er achter dat ik slechthorend was. Er werd vanuit gegaan dat mijn gehoor beschadigd werd tijdens mijn geboorte omdat ze mij met een tang om mijn hoofd eruit moesten halen. Maar, dat is niet waar...

 

Het slecht zien kwam pas toen ik zwanger was van Juul. Omdat je last kan hebben van zwangerschapskwaaltjes, dacht ik dat dit er ook bij hoorde. Maar, toen Juul twee weekjes oud was, moest ik met spoed naar het ziekenhuis, waarna er vele oogonderzoeken en operatie’s volgden. Tussendoor genoten we van onze ouderschap en van ons mannetje dat altijd lachtte en vrolijk was.Alles wat we meemaakten, en nog steeds,  met Juul was erg leerzaam en wonderlijk.

 

Toen Juul anderhalf werd en zijn eerste stapjes maakte, kreeg ik ook te horen dat ik het syndroom van Usher had. Een grote schok, want hoe zou ons/mijn toekomst eruit gaan zien? Mijn grootste angst was dat ik Juul niet meer zou kunnen zien opgroeien en zijn stem niet meer mocht horen. Maar, William gaf ontzettend zoveel steun en liefde aan Juul en mij wat mij weer kracht gaf om door te gaan.

 

Toen Juul twee jaar en 2 maanden was, mochten we weer een wondertje verwachten. Maar, deze zwangerschap ging niet zoals het moest gaan, want na vijf maanden zwangerschap, is hij stilletjes geboren. We werden getroffen door pijn, verdriet en onmacht. Het was ook een moeilijke taak voor ons om dit niet met Juul te delen. Hij was nog zo klein en bezig om zijn wereldje te ontdekken.

 

Precies een jaar nadat ik zwanger was van sterretje werd ik onverwachts opnieuw zwanger. Het was een hele spannende tijd, maar alles was goed gegaan. Juul mocht zijn zusje veilig ontvangen.

 

Omdat het toch erg moeilijk is met mijn handicap en 2 kindjes zijn wij in de buurt gaan wonen waar we meer steun en hulp konden krijgen. William kan tenslotte niet altijd thuis zijn, omdat hij ook moet werken. Ondanks William en ik hier niet op onze plek zitten, en ik er niet echt vooruit op ben gegaan, zien wij dat onze kindjes het prima naar hun zin hebben. En dat is toch het belangrijkste! Toch hopen wij ergens ooit een plek te vinden waar wij het met z’n allen naar ons zin hebben, en dat mijn handicap en zelfstandigheid ook een plekje kunnen krijgen.

 

Ga je mee in een wereld die mij te snel gaat?

 

 

Kiind op Jeugd & Gezin 2.0
05.09.2010 | Sandii | Opgroeien

Blij verrast ontdekten wij een stukje over Kiind op "Jeugd en Gezin 2.0". Jeugd en gezin 2.0 richt zich op het gebruik en de verspreiding van nieuwe media bij opvoedingsvragen. Ons werd succes gewenst; bij deze: bedankt! 

 

 

 

Je kind als spiegel
13.08.2010 | Sandii | Opgroeien

Op donderdagavond 30 september wordt in Hoorn een bijzondere lezing gehouden met als onderwerp: patronen in ouder-kindrelatie. 

 

Als ouder kom je in de omgang met je kinderen allerlei facetten van jezelf tegen. Je wilt je kind beschermen, maar het tegelijkertijd ook een eigen weg laten gaan. Daarbij kan het zijn dat je het te goed probeert te doen, of dat je niet voldoende grenzen stelt of dat je geremd bent in het uiten van je liefde, of ...vul zelf maar in. Kinderen houden je een spiegel voor, en het vraagt heel wat om naar je spiegelbeeld te kijken en de patronen die je hebt opgebouwd onder ogen te zien. Daar waar je in de knel komt in de relatie met je kind, gaat het meestal over zo’n vastgelopen patroon. In wezen gaat het er dan over dat je moeite hebt om jezelf te zijn; liefdevol en eerlijk in het contact. Maar ook beschermend en grenzen aangevend vanuit een natuurlijke autoriteit.

Een lezing over de specifieke ontwikkelingsweg tussen ouder en kind(eren); over de verschillende soorten patronen die je hierin kunt tegenkomen en wat deze ten diepste te zeggen hebben.

 

Lezing: Je kind als spiegel

door Arianne Wopereis-Bruijn

do 30 september, aanvang 20.00 uur

Huis Verloren Kerkstraat 10b in Hoorn

Entree €10,- (incl BTW) te betalen op de avond zelf.

Opgeven via www.itip.nl

 

Niet naar school
03.09.2010 | Sandii | Draagdoeken,  Spelen,  Opgroeien,  Er op uit,  Voeding,  Luieren,  Slapen,  Geboorte

Mijn dochter is bijna drie, dus we kregen de informatiebrochure over de basisschool al een paar maanden geleden is de brievenbus. Welke school het wordt, weten we nog niet precies. Het houdt me wel erg bezig en zorgt nog best voor wat stress. Iemand die zich niet bezighoudt met het kiezen van een basisschool is Musetta, @musjes op Twitter. Zij is mijn laatste Kiindzomergast en gaat nu officieel -haar oudste is net vier jaar- thuisonderwijs geven. Ik ben heel benieuwd hoe ze dat gaat vormgeven. Volg zaterdagavond 21.00 uur #kzg via https://twitter.com/#search?q=%23kzg!

 

Anne-Marie stelt zich voor
31.08.2010 | AnneMarie | Draagdoeken,  Spelen,  Er op uit,  Opgroeien,  Voeding,  Luieren,  Geboorte,  Slapen

Mijn naam is Anne-Marie, ik ben 35 jaar, getrouwd met Roy en de trotse moeder van Fenna. 

Ik werk 3 dagen per week als adviseur van de concernstaf van een ziekenhuis in de buurt van Haarlem en daarnaast heb ik een (kleine) webwinkel waar ik handgemaakte spullen voor baby en mama verkoop. Hoewel de webwinkel de laatste tijd een beetje op een laag pitje staat vind ik dat wel een ontzettend leuke aanvulling op mijn dagelijkse bezigheden. 

Ik mag de komende drie maanden elke week een blog schrijven voor Kiind.nl! Een ontzettend leuke uitdaging die ik graag met beide handen aanpak.

In de omschrijving die ik bij de uitnodiging om te gaan bloggen kreeg stond onder meer: “Kiind wil onderwerpen die onbekend zijn over het voetlicht brengen, aanzetten tot denken en inspireren” .
Dat zinnetje alleen al zette mij aan tot denken. Want, kan ik dat? Wanneer ik blogs schrijf over mijn leven, inspireer ik dan de lezer? Geef ik ze stof tot nadenken?
Eén ding wist ik zeker: ik heb wel iets te vertellen wat niet zo bekend is. Iets wat gelukkig niet zoveel mensen overkomt.

Fenna is namelijk niet het eerste kindje wat we hebben gekregen.  Ze heeft een broertje, ons eerste kindje David. Een broertje wat ruim 9 maanden in mijn buik heeft gezeten en toen toch is overleden vlak voordat hij geboren werd.
En dat hoor je gelukkig niet zo vaak, ondanks dat we in NL erg slecht scoren op het gebied van babysterfte.  Exacte cijfers zijn niet te noemen, omdat de grens tussen een miskraam en een in de buik overleden baby niet hard is, maar naar schatting overlijden in Nederland 1300 – 1500 baby’s per jaar laat in de zwangerschap of vlak voor de geboorte.
Vaak wordt er geen oorzaak gevonden en spreekt men van wiegendood in de baarmoeder, bij gebrek aan een betere verklaring. 

 

In ons geval was er waarschijnlijk sprake van zwangerschapsdiabetes die nooit is opgemerkt omdat ik geen symptomen had. Maar de oorzaak doet er niet toe. We hebben David niet mogen houden en krijgen hem nooit meer terug.  Dat is heel erg triest en dat kruis dragen we ons leven lang met ons mee. 

 

Toch zijn we gelukkig. Juist door het verlies van David zagen we hoe goed we het verder hadden. Met elkaar en onze goede relatie, onze familie en vrienden, ons leuke huis en goede baan. En nu met Fenna, ons zonnestraaltje.

 

Dat is mijn verhaal. En de komende weken volgen er meer. Ik heb er zin in!

 

Beste schoollunch
01.09.2010 | Christel | Voeding

Zin in een vrolijke tafelkleed op tafel? Wanneer de school van jouw kind mee doet aan de wedstrijd 'De beste schoollunch van Nederland' krijg je via de school een leuk tafelkleed met eetweetjes en spelletjes erop. Dit geldt echter alleen voor de eerste 500 ingeschreven scholen en de kinderen uit groep 7 en 8. Je kunt je opgeven tot 16 september via http://smaaklessen.kennisnet.nl/debesteschoollunch 

De kinderen worden uitgedaagd om zelf een lekker lunchrecept te bedenken en bewust na te denken over wat ze eten. Doet jouw school niet mee maar wil je ook zo'n tafelkleed, dan kun je ook een placemat bij de Lidl halen. Hier schrijf je samen met je kind een recept op voor een lekker lunchgerecht en dit lever je in voor 9 oktober. Als je dit snel doet krijg je ook het tafelkleed. 

Daarnaast maak je kans op eeuwige roem, want de beste ideeën worden gebundeld in een kinderkookboek van Ramon Beuk. De opbrengst van dit boek gaat naar de Hartstichting. En of het allemaal nog niet genoeg is mogen degenen met het lekkerste recept dit samen met Ramon een keer klaar maken!

 

Jonge moeders maken genoeg slaapuren
01.09.2010 | Christel | Slapen

Onderzoekers van de West Virginia University hebben vastgesteld dat jonge moeders gemiddeld genomen zo'n zeven uur per nacht slapen. Het lijkt er daardoor op dat ouders voldoende tijd hebben om uitgerust wakker te worden. 
De uitputting die veel jonge ouders ervaren komt echter voort uit het gegeven dat veel ouders per nacht twee uur wakker zijn. Het is niet tijdgebrek wat ouders zo vermoeid maakt, maar dat de slaap in stukjes wordt opgebroken, er is dus sprake van een gefragmenteerd slaappatroon. Een normale slaap-cyclus duurt ongeveer twee uur. Doordat baby's 's nachts regelmatig wakker worden wordt de slaap-cyclus van twee uur niet vol gemaakt. Deze onderbrekingen zorgen ervoor dat de ouders niet uitgerust wakker worden. Volgens de onderzoeker is er nog geen oplossing voor dit probleem. Al helpt het wel om een middagdutje te doen, mits deze twee uur duurt. 

Bron: http://www.nu.nl/wer...-slapen-genoeg-.html

Een manier om toch allemaal zoveel mogelijk slaap te krijgen is bijvoorbeeld door samen te slapen. Zie ook ons artikelen over slapen op Kiind http://www.kiind.nl/articles/15/Nachtwacht.html en http://www.kiind.nl/articles/45/Samen_Slapen.html

Nieuwsbrief september
19.07.2010 | Sandii | Draagdoeken,  Spelen,  Er op uit,  Opgroeien,  Voeding,  Luieren,  Geboorte,  Slapen

Nieuwsbrief van deze maand:

 

Beste lezer,

Het is voor veel mensen weer tijd om naar school of aan het werk te gaan, maar voor anderen begint de vakantie pas net. Hoe dan ook, we hopen nog veel zomerse dagen te krijgen. 

José Contesa schrijft over stresshormonen, knuffelhormonen en hersenontwikkeling in haar artikel over de kracht van aanraken. Het artikel is geschikt om al knuffelend te lezen. 

Zijn de gedragsverschillen tussen jongens en meisjes nou aangeboren of aangeleerd? Sandii Zachte vlakt de invloed die we zelf hebben op stereotyperend gedrag niet uit.

Kinderen tussen 2,5 en 5 jaar zijn zich op het gebied van taal enorm aan het ontwikkelen. Logopedist en taalkundige Esther Dekker laat zien hoe creatief peuters en kleuters met taal omgaan.

Het gebruiken van donormelk is niet erg gangbaar. Jannie Spruit legt uit waarom het toch goed zou zijn als hetgebruikelijker zou worden.

Verder: columns van Diana de Bont en Sandii Zachte, een recensie van Jennifer Hofstede, een ballonbalmaakidee en meer.

Veel leesplezier!

Het Kiindteam
http://www.kiind.nl 

 

Give-away winnaar
31.08.2010 | Sandii | Opgroeien

De dvd van Babygebaren is gewonnen door Cathelijne Hornstra, gefeliciteerd!!

 

 

Mooi beeld
28.08.2010 | Sandii | Draagdoeken,  Spelen,  Er op uit,  Opgroeien,  Voeding,  Luieren,  Geboorte,  Slapen

Een van de grootste krachten van Kiind is het beeldmateriaal. Dat mag ik zeggen, want dat is niet mijn verdienste. Het beeldteam bestaat sinds kort onder andere uit Mirjam, op Twitter @Mirjuul, die prachtige foto's maakt. Ondanks dat ik met haar samenwerk, heb ik haar maar een keer in levende lijve gezien. Tijd voor een interview dus! Vanavond probeer ik meer te weten te komen over haar hobby; de fotografie. En waar houdt ze zich nog meer mee bezig?

Volg https://twitter.com/#search?q=%23kzg , zaterdagavond 21.00!

 

Politieke vader
20.08.2010 | Sandii | Draagdoeken,  Spelen,  Er op uit,  Opgroeien,  Voeding,  Luieren,  Geboorte,  Slapen

Morgen is het weer tijd voor #kzg; het zomertwitterinterview van Kiind. Deze keer een politieke vader! Ik vraag de half-Irakese Samir Bashara hoeveel zijn achtergrond invloed heeft op het opvoeden van zijn kind. Lees mee, zaterdag, twitter, 21.00 uur: https://twitter.com/#search?q=%23kzg

 

Een nieuwe rugzak
29.07.2010 | Sandii | Opgroeien,  Voeding

Het is zover, de eerste kinderen gaan weer bijna naar school! Vaak worden er toch weer nieuwe bekers, bakjes en tassen aangeschaft. Omdat de oude stuk zijn, verdwenen of een ernstige oudemelklucht met zich meedragen. Gelukkig is er veel te koop voor de nieuwe start van het jaar.

Zo vind je bij Fairygood leuke rugtassen die eerlijk geproduceerd zijn en verkoopt GreenJump snackdoosjes zonder weekmakers, metalen broodtrommels voor het eten en bidons voor het drinken dat mee naar school gaat.

 

 

 

Kinderrugtas vis

Prijs: 17,95

Te koop bij Fairygood

 

Snackdoosjes

2 stuks van 300 ml

Prijs: 18,49

Te koop bij GreenJump

 

<< oudere berichten