Jakkes. Alweer regen. Het is al een paar dagen grijs, mistroostig, zeikerig rotweer. Van dat weer waar je dusdanig mismoedig van wordt dat je nergens meer energie voor hebt. Nou heb ik toch al steeds minder energie, omdat het kind in mijn buik steeds meer energie nodig heeft, dus dan blijft er wel héél weinig over. Maar ja, ik 'moet' wel het één en ander doen, waaronder dit blogje schrijven. Dat krijg je ervan als je aangeeft een wekelijkse blog te willen schrijven voor Kiind.nl.

Ik ben dus één van de nieuwe bloggers van Kiind.nl. Als zwangere 24-jarige zal ik voornamelijk schrijven over zwanger en moeder zijn en alles wat daarbij komt kijken. Op dit moment is dat vooral die eeuwige nesteldrang die maar niet wil verdwijnen. Het is bijna eng te noemen, zo actief als ik ineens ben met opruimen en schoonmaken. Waar ik voorheen even snel een doekje ergens over haalde, moet het nu bijna steriel zijn. Vond ik het eerst geen probleem als de wasmand uitpuilde, nu gaan mijn vingers daar acuut van jeuken en moet ik de wasmachine voldoen en aanzetten. Toen mijn verlof begon, begreep ik ook spontaan het nut daarvan. Zo'n zes weken voor de uitgerekende datum heb je echt niet meer genoeg energie om én te werken én toe te geven aan die nesteldrang. Hetgeen bij mij nogal wat frustraties opleverde, omdat ik niet toe kon geven aan die drang maar het ook niet kon onderdrukken. Nu ik dan hele dagen thuis zit kan ik fijn de ideale huisvrouw uithangen. Met als resultaat dat ik voor het eerst in mijn leven een to do-lijstje heb gemaakt waar ik me zowaar aan houd.

Het gevolg is dat de kinderkamer helemaal klaar is en dat alle babykleertjes en lakens en dekens gewassen zijn. Zelfs het wiegje heb ik alvast opgemaakt en de tas voor de bevalling staat al een maand klaar. In eerste instantie was dat een 'noodtas'. De bevalling zou gewoon thuis plaats vinden en de tas was bedoeld voor het onwaarschijnlijke geval dat ik toch ineens naar het ziekenhuis zou moeten. Inmiddels weet ik dat ik die tas sowieso nodig ga hebben. Mijn baby groeit iets minder goed dan verwacht en zit nét onder de groeicurve. Het kan daardoor zijn dat de kleine net niet genoeg reserves heeft voor de bevalling, ook al omdat de hoeveelheid vruchtwater een klein beetje te wensen overlaat. Het zij zo.

Nu ik, samen met mijn man, mij zo aan het voorbereiden ben op de komst van de kleine, kan ik eigenlijk niet meer wachten. Ik wil weten hoe het is om het gnoompje in mijn armen te houden. Ik wil weten hoe die voetjes die tegen mijn buik trappelen in het echt aanvoelen. Ik wil weten of ik straks roze jurkjes of Spiderman-broeken kan kopen. Ik wil naar onze prachtige oude wieg met daarin onze slapende lieve gnoom kijken en helemaal smelten. Ik kan niet wachten tot het moment dat ik het kind in de jaren '50-kinderwagen kan leggen om er daarna trots mee te gaan paraderen. Die kinderwagen is mijn grote trots. Al die Bugaboo's, Quinny's, Muffy's en hoe ze ook maar mogen heten kunnen me gestolen worden. Geen daarvan vond ik echt mooi en ik vond ze allemaal te duur. In een tweedehandswinkeltje in Bredevoort vonden we het ideale model: een Van Delft uit 1959. Misschien niet de meest praktische ooit, maar wat is hij mooi.

Ik hou van oude dingen, waar je aan kan zien dat ze met liefde gemaakt zijn en die zo degelijk zijn dat ze generaties meegaan. Onze box is een hoekbox, die nog van de grootouders van een kennis is geweest. De kinderstoel is een oud Frans model. Het speelgoed dat we tot nu kregen is van hout en komt uit de familie. De rieten wieg is ooit gekocht door de ouders van mijn schoonmoeder en is opnieuw bekleed toen mijn schoonmoeder voor het eerst zwanger was. Zelfs ons huis is oud; het is gebouwd in 1935. De inrichting is een bijeengeraapt zooitje van tweedehands meubels die we deels kregen en deels zelf kochten. Gek genoeg is het wel gelukt om een mooie, bij elkaar passende inrichting te krijgen.

Voortaan zal er hier dus wekelijks een blog van mij geplaatst worden. Ik gok dat je inmiddels een aardig idee hebt kunnen krijgen van hoe ik schrijf en wie ik ben. Ik heb er heel veel zin in en ik hoop dat de lezers van Kiind.nl mijn blogs interessant zullen vinden.