Tijdens je zwangerschap kun je het zinnetje “Geniet er maar van, het is gaat zó snel voorbij” op een gegeven moment niet meer horen. 

“Ja, ja” denk je bij je zelf. “Het duurt negen maanden hoor, en dat zijn gewoon negen maanden, hoe je het ook wendt of keert.” 
Na die negen maanden beval je, en een prachtige zoon of dochter is de beloning van 9 maanden verwachting. Een klein stemmetje in je achterhoofd zegt je dat die negen maanden inderdaad omgevlogen zijn, maar je bent te druk met je pasgeboren wonder om daar lang bij stil te staan.

Dan komt het kraambezoek en als je een euro kreeg voor iedere keer dat iemand tegen je zegt: “Geniet er maar van! Dat echte kleine baby-achtige is er zó snel van af” zou je alleen al in het kraambed een klein vermogen verdienen.
Je verwenst bij tijd en wijle de gebroken nachten waar geen eind aan lijkt te komen, je voelt je onzeker over verzorging, gezondheid, groei en welzijn van je kindje en kunt je niet voorstellen dat iemand kan vinden dat dit snel voorbij gaat. 

Maar dan komt die dag waar je met gemengde gevoelens naar hebt uitgekeken. Een mijlpaal, maar tegelijkertijd ook een afscheid: De eerste verjaardag van je kindje. 

En ineens besef je je dat ze gelijk hadden! Want, wat is er met dat jaar gebeurd? Je knipperde met je ogen en het was om! Het ene moment had je een klein roze wurmpje in je armen en het volgende moment haalde je een vrolijk lachende dreumes uit bed.
In een klap zijn alle gebroken nachten en onzekere gevoelens vergeten en lijkt het alsof je kind van de ene op de andere dag geen baby meer is.

Dat moment kwam voor ons afgelopen zaterdag. Fenna werd 1 jaar oud. Een blijde gebeurtenis maar ook een emotionele.  We kochten cadeaus, ik bakte mijn allereerste marsepeinen stapeltaart, we versierden de kamer en vierden deze mijlpaal in een klein gezelschap. Een schitterend feest voor onze grote kleine meid.

En ondanks het zingen, vieren, smullen en lachen pinkte ik tóch een klein traantje weg.

Dag kleine baby, hallo lieve dreumes! Op naar de volgende 99 verjaardagen!

En voordat je het weet is er dat andere moment.
Dat moment waarop je jezelf tegen een zwangere vriendin hoort zeggen: “Geniet er maar van, het gaat zó snel voorbij”…