Afgelopen maandag besloot ik dat het weer tijd was om Juul naar school te brengen. De laatste keer dat ik heb gedaan was voor de zomervakantie.

Je zult wel denken “Wat is er nou zo moeilijk aan om je kind naar school te brengen?”. Nou, voor mij is het een moeilijk moment, want doordat mijn zicht enorm achteruit is gegaan, heeft angst een groot deel in mijn leven genomen. Ik ben ontzettend bang dat ik mijn kinderen uit het oog verliest. Ook is het enorm goed opletten op het verkeer. Zo zie je geen auto en ineens komen er fietsers, brommers en auto’s vanuit alle kanten.

Voordat ik zwanger was van Juul, was ik niet zo afhankelijk, maar mijn zicht ging langzaam achteruit. Toen hij geboren werd, werd ik heel erg afhankelijk en ging alleen maar naar buiten als mijn man meeging. Ik stond er niet bij stil dat er een tijd aan zou komen dat ik Juul naar school moest brengen. Ineens werd Juul twee jaar en ging naar de peuterspeelzaal. Samen met een begeleidster van Visio (Organisatie voor revalidatie en training van mensen met een visuele beperking, blinden en slechtzienden) heb ik geleerd hoe ik met Juul en alleen moest lopen. Na een tijdje ging het erg goed. Ik raakte aan de omgeving gewend en ik kon Juul vaak brengen en halen van de peuterspeelzaal. Soms gingen we ook nog boodschapjes doen. Het was echt fijn om samen met mijn zoontje buiten te zijn. 

Na een paar maanden kwam ik helaas weer thuis te zitten. We gingen verhuizen, Juul hoefde niet meer naar de peuterspeelzaal en ik had een tijdje geen begeleiding. Ik moest ook erg wennen aan de nieuwe buurt. Toch weer geprobeerd, maar ik bleef toch liever thuis. Ik werd ook zwanger van zijn zusje en vond het nog enger om dan naar buiten te gaan. Ik kon Juul kwijtraken of ik kon vallen met mijn buik op de grond. Nee hoor, laat mij maar lekker thuis waar het veilig was.

Maar toen Nona geboren werd en Juul bijna naar de basisschool ging, moest ik toch weer beginnen met zelfstandig naar buiten gaan. Tot nu toe gaat het redelijk. Zo zijn er wel dagen dat ik liever thuisblijf, maar als ik Juul naar school kan brengen, dan doe ik dat. Toch blijft angst een grote rol spelen, al doe ik mijn best. Vooral voor onze kindjes, want niks is leuker dan om met je kindjes overal naar toe te kunnen gaan!