Drie maanden geleden begon ik met het schrijven van een wekelijkse blog voor Kiind. Ik dacht toen nog dat ik voornamelijk over mijn zwangerschap zou gaan schrijven. Op 31 augustus werd mijn eerste blog geplaatst. Toen was ik nog zwanger en had ik nog geen idee hoe mijn smurf eruit zou zien en hoe hij mijn leven op zijn kop zou zetten. Nu, drie maanden later, kan ik me niet meer voorstellen hoe ik ooit zonder hem geleefd heb.
In die korte tijd is er onvoorstelbaar veel gebeurd. De smurf is geboren en is deel gaan uitmaken van ons gezin. We raakten aan elkaar gewend en we leerden zijn huiltjes herkennen. De borstvoeding maakte langzaam plaats voor flesvoeding. We leerden hoe we hem moesten verschonen, in bad doen, aankleden, voeden. In het begin vond ik het moeilijk, maar door de inmiddels opgebouwde routine kan ik me dat nauwelijks meer voorstellen. Een week na die eerste blog, op 10 september, beviel ik van onze lieve smurf.
Alles was toen nieuw. We moesten aan elkaar wennen en elkaar leren kennen. Nu kijk ik in zijn ogen en weet ik wat hij wil. Hij lacht naar ons en vertelt ons hele verhalen - die we helaas nog niet te verstaan. Blogde ik in het begin nog over een missende roze wolk, nu zijn er steeds vaker momenten waarop ik compleet smelt. Kennelijk bestaat de roze wolk bij mij uit een hoop kleine roze wolkjes. Had ik in het begin moeite met afscheid nemen van mijn oude leven, nu kan ik me niet meer goed voorstellen hoe dat eruit zag. De smurf is nog geen drie maanden oud en ik kan me al niet meer voorstellen hoe het was zonder hem.
Het smurfje was en is meer dan welkom. We zijn dol op hem en supertrots. Het is mijn allerliefste kleine schat, van wie ik meer houd dan van mijn lief. Wat die laatste overigens zeer goed begrijpt. We zijn druk bezig er iets van te maken en volgens mij doen we het lang niet gek. We doen het vast niet perfect en laten heus wel wat steekjes vallen, maar dat hoort erbij. Ook wij moeten met vallen en opstaan leren hoe we een kind opvoeden. Maar we maken er wat van! Ik heb het heel leuk gevonden om mijn ervaringen als beginnende moeder met Kiind en de wereld te delen. Het leverde hele leuke reacties op, waar ik iedereen voor wil bedanken. Mijn blog stopt, maar de rest gaat door.