Vandaag sneeuwt het. Toen ik vanochtend de gordijnen opendeed, keek ik in een prachtig witte tuin. De kinderen lagen nog bij mij in bed, en met z’n drieën keken we door het raam. Ik ben altijd erg onder de indruk van sneeuw, het straalt zo’n rust uit en ik vind het zo mooi. Dus, elke keer als het sneeuwt zeg ik tegen de kinderen dat ze vooral maar goed moeten kijken en veel in de sneeuw moeten spelen. Zo vaak sneeuwt het niet in Nederland.

Vervolgens zegt mijn zoon vanmorgen: "Ja maar mama, het sneeuwt toch elke winter". Dus ik ging eens na: dit is de tweede winter die hij bewust meemaakt (hij is 4,5), en al is het de derde: tot nu toe heeft het altijd gesneeuwd, of lag er altijd ijs. En ook mijn dochter, die dan misschien de seizoenen nog niet bewust meemaakt -ze is bijna 2,5- weet niet beter dan dat het sneeuwt in de winter. Dus, ook al is het voor mij heel bijzonder, voor hen is dat dus minder. Ik kan me winters herinneren waarin ik in mijn dikke trui buiten liep, zo zacht was het. Of, dat ik gewoon altijd met open raam sliep. Moet ik nu even niet aan denken. Dat zou overigens kunnen komen omdat ik nu echt onder het raam slaap, dat is ook nieuw. 

Maar, als ik dan voorstel om lekker in de sneeuw te gaan rollen, en te sleeën, en sneeuwpoppen te maken, dan is het antwoord: “Ja, maar sneeuw is zo koud.” Omdat vandaag autorijden niet heel geslaagd was -ik stond vanmorgen dwars op de rotonde- wilde ik zoon van school halen met de slee. Stevige wandeling van drie kwartier, maar leek me wel leuk zo aan het begin van de kerstvakantie. Dus, dochter ingepakt, dekens om haar heen, en klaar. Wilde ze niet meer. Tranen met tuiten: “koud, sneeuw in ogen, niet fijn, slee eng (…).” 

Nu gaan we dit jaar op wintersport en voor het eerst mag zoon ook skiën. Hij vindt het op televisie geweldig om naar te kijken. Deze week hebben we samen een heus skipak gekocht met de belofte ook echt te gaan skiën. Ik moet het nog zien. Zodra het ook maar enigszins koud, nat of vies is, dan ontstaat er een collectiever terugtrekbeweging naar binnen. Geen idee van wie ze dat hebben, mijn lief en ik zijn wel erg van de frisse neus (al moet ik toegeven dat ik dat ook liever doe als het droog is en de zon schijnt, wie niet?). En ik ski ook het liefst met mooi weer, maar ik ski graag, weer of geen weer. Daar heb je mutsen, sjaals en sneeuwbrillen voor. Misschien moet ik die maar eens gaan aanschaffen! En moonboots (voor de kinderen dan). Tijd voor een online oriëntatie, vanuit mijn warme luie stoel.