Bij de Papa Kan Alles Midweken* die we thuis verzorgen spelen de kinderen na schooltijd om ons heen. De kinderen zijn gewend aan regelmatig mensen over de vloer, en sluiten de nieuwkomers als vanzelfsprekend in hun hart. Er wordt door hen gevraagd en verteld en er worden tekeningen en baby's geshowd. We eten samen en kletsen over de dag. Het is altijd weer even afwachten wie van de kinderen de clown gaat uithangen.

Deze keer valt het mee, al is het duidelijk dat mijn zoon wel wil stoeien met deze 'papa', nu hij onder het eten heeft gehoord dat hij twee zonen heeft. Ik zie hem observeren hoe hij dit nou eens zal regelen. Nog voordat ik de jongste meeneem voor haar badje, zie ik hoe ze al stoei-aanstalten maken. Voor de zekerheid waarschuw ik de 'papa' nog even: "hij kan soms ruw zijn hoor, dat je het weet".

Dan gebeurt er iets wonderlijks, in de hitte van het spel roept mijn zoon: "Zo nu zal ik je even naar de hemel slaan, dan kan je ook mijn grote broer zien". De 'papa' speelt er geweldig op in, compleet met alle bijgeluiden.
's Avonds bij het buitenvuur hebben we het er nog over, hoe mijn zoon op zijn manier zijn grote overleden broer blijft betrekken in zijn bestaan. Meestal met een regenboogtekening, soms met een actie. Zo stoer als broers dat onderling doen. Ik zag laatst op twitter een tweet langskomen, en volgens mij klopt het: "kinderen zijn de schakel tussen hemel en aarde".

* http://www.magicoflife.nl/wordpress/papa-kan-alles-midweek/