Noem het toeval, of misschien moest het zo zijn, maar de afgelopen maand ben ik in willekeurige volgorde geconfronteerd met – laat ik het noemen - ‘gezond eten en slechte toevoegingen’. Ik ben groot fan van het kookmagazine Delicious., met superfijne recepten, altijd gebaseerd op het seizoen en ook met focus op biologisch. Nu stond er in het januari nummer een stukje over eten = weten. Dit keer was de titel “Iemand een onsje E-nummers”. In de inleiding stond “we lazen het boekje ‘Wat zit er in uw eten?’ en raakten een beetje van streek”. Aangezien ik zelf ook nogal van puur eten houd, haalde ik dat boekje uit de bieb. En, je raad het al, mijn reactie was hetzelfde. Ik schrok me een ongeluk. 

Vervolgens lees ik in Yoga-magazine een interview met een yoga-voedingsinstructeur die gewoon doodleuk zegt: ‘Een zak chips leegeten lukt prima, maar onbeperkt ananas eten lukt je niet’. Waarom eten we de ongezonde dingen teveel, en de producten die gewoon in de natuur groeien en bloeien kennelijk veel minder. Haar antwoord lag in de trant “de natuur legt daar een automatische rem op”. Het boekje ‘ Wat zit er in uw eten?’ zegt dat er in chips (en heel veel andere producten) een toevoeging zit die maakt dat je zin krijgt in meer. Tja, ik eet ook heel graag chips, en nootjes etcetera, en die hand blijft maar in de zak gaan om er gevuld weer uit te komen. Dus ik zag de kern van waarheid wel. Maar, wat die stoffen als effect op je gezondheid en gestel hebben, en vooral op dat van kinderen, daar schrok ik ook van.  

Komt in februari de nieuwe Kiind uit en waar gaat het eerste artikel over, juist, die toevoegingen en gezond eten. En tot slot is er in EenVandaag een item over de relatie tussen ADHD en voedingsstoffen. 

Het moest zo zijn. Het zijn wel allemaal appels en peren die ik hier met elkaar vergelijk, maar de boodschap is dat voeding wel degelijk invloed heeft op je gemoedstoestand. Waar ik me over verbaas is dat er vooral in het boekje ‘Wat zit er in uw eten?’ heel fanatiek wordt gewaarschuwd, maar dat ik er weinig wetenschappelijk ervaringen over terug kan vinden. Met uitzondering  van een paar amateuristische websites. Maar, ik vind het plausibel, want waarom zou ik toevoegingen eten of drinken die ik niet nodig heb? Dus, ik heb het boekje gekocht, en sinds kort lees ik etiketten, neem ik het boekje mee om te testen (het zijn nogal wat stoffen, die toevoegingen), hebben we alle chips, behalve naturel, en light-producten uit de kast geschrapt en heeft de reformwinkel er een nieuwe klant bij. Nu eens kijken welk effect het op de kinderen heeft. Op mij heeft het wel effect, ik ben namelijk veel minder moe. En dat alleen is me zoveel waard. Oh ja, en leuke bijkomstigheid, ik heb minder zin in snoepen, doe dat ook minder, en val er nog van af ook! 

PS: Delicous. noemt ook het boekje "Stefan Gates on E-numbers", hij is wat minder strikt, en ziet minder gevaar. En hij heeft een tip waar ik me sowieso wel in kan vinden: “Don’t eat to much rubbish, have fun with your food and please teach your kids to cook”.