Het was een week van mijlpalen voor ons. Om bij de kleinste van ons gezin te beginnen, kan ik met blijdschap vertellen dat (na lang mopperend oefenen) Auke zich nu om kan rollen! Het moment suprême heb ik helaas gemist, omdat ik net een tijdschrift aan het lezen was. Ik hoorde een ‘plof’ en toen ik naar de box keek, lag daar een klein ventje te lachen omdat hij net een grootse daad had verricht. Sindsdien rolt hij alleen maar. Zodra ik hem op zijn rug leg rolt hij ‘floep’ om. Helaas ook als ik hem aan het verschonen ben, haha.

Pieke lijkt wel een enorme sprong in haar ontwikkeling te hebben genomen; zij heeft meerdere mijlpalen behaald deze afgelopen week. Als donderslag bij heldere hemel is zij in één week tijd zindelijk geworden (overdag), kan zij netjes met haar lepel eten en kan zij (op haar T-shirt na) zichzelf aan- en uitkleden. Onbeschrijfelijk hoe trots we op haar zijn.

En ook ‘de mama’ heeft een mijlpaal behaald; ik ben weer aan het werk gegaan. Dit na een verlof van bijna acht maanden! (Door ziekte tijdens de zwangerschap en ernstig ziek zijn geweest van ons pasgeboren zoontje.) Dat was voor ons allemaal weer even wennen. Vooral voor dochterlief was het niet altijd even makkelijk als mama naar het werk ging na zo’n lange periode van exclusieve aandacht. Maar gelukkig was papa er nog om fijn mee te spelen en was het voor mijn lief erg fijn niet voortdurend een ‘nee, mama doen’ te horen. En voor mij… was thuiskomen nog nooit zo fijn!