Elk jaar is het weer een feest, de verjaardag van de kinderen. Als je dit leest, val je midden in onze festiviteiten. Ik kan me daar erg op verheugen, gewoon omdat ze het zelf heel spannend en leuk vinden, en ze eigenlijk helemaal niet weten wat het betekent. Tot nu. 

Zoon is deze week jarig, hij wordt vijf. Wat ik altijd heel fijn vond, was dat onze kinderen nooit zoveel verwachtingen hadden van hun verjaardag. Ja, natuurlijk de cadeautjes en de taart met kaarsjes, het zingen en bezoek. Maar, hoe die cadeaus er dan uitzagen, en wat voor taart dat was, dat was nooit zo relevant. Als het er maar was. Dit jaar is dat anders.

Want, als je vijf wordt zit je in ons land doorgaans op school. En heb je dus de verjaardag van – in ons geval – de hele school al achter de rug. Met alle (on)gewenste bijeffecten. Ik blijf me namelijk verbazen over traktaties (ALTIJD snoep), de feestjes (speelparadijzen) en de hoeveelheid kinderen op een kinderpartijtje. Noem me conservatief, niet hip, ‘doe-niet-zo-moeilijk-het-is-feest', en variaties op dat thema. Ik vind dat dus echt onzin. Ze worden vijf (of zes)! En, een traktatie kan toch ook een leuk cadeautje zijn? Waarom moet dat nou altijd snoep zijn? Omdat het feest is? Het is elk jaar dertig keer feest. En dertig keer een partijtje. En dan ook nog op de opvang. Het kan niet elke dag ‘feest’ zijn! Er zijn toch alternatieven? En, naar overdekte speelparadijzen of andere grote partijtjes: als je daar nu al aan begint, wat moet je dan nog bedenken als ze straks tien worden? Waar gaat het heen? Nou ja, zielig of niet, wij hebben er voor gekozen om het toch een beetje anders te doen.

Als fervent webshopper heb ik de nodige leuke cadeautjes geshopt om te trakteren. Zit geen suiker in! En, het feestje doen we lekker thuis, op het schateiland tegenover ons huis (dat is een soort mini-Nieuwkoopse-plassen) en op het grote veld bij ons achter. En daar hebben we een verhaal omheen bedacht, zodat het ook nog wel een beetje spannend en leuk is. En de mannen straks op het partijtje helemaal los kunnen. Dan is het huis maar even vies. Voor de zekerheid hebben we de inhoud van de spelletjes nog wel even gecheckt bij onze man, maar hij vond het helemaal leuk. En hij mocht zelf kiezen wie hij wilde uitnodigen (en toen hij op zes uitkwam terwijl we vijf hadden gezegd, vonden we dat ook goed). Uiteindelijk viert hij vijf keer zijn verjaardag: op z’n verjaardag, de dag erna (met familie), op maandag op school (want het is vakantie), op dinsdag op de NSO (dat kon niet op school vanwege de schoolfotograaf, dan werd het te druk) en op woensdag het partijtje. Nou me dunkt: dat noem ik een feestWEEK!

Meer lezen?

Feest vieren

Jarige job

Kinderpartijtje indianenfeest