Dat is bij ons het meest gehoorde zinnetje sinds zo’n week of 3. En niet alleen overdag, nee, vooral ook ’s avonds vanaf half 8. En dan ’s morgens om 7.00u weer. Onze dochter is zindelijk. Dat wil zeggen…

Ik herinner me nog de zindelijkheidsperiode van zoon, op exact dezelfde leeftijd trouwens, 2 jaar en 10 maanden. Hij was al een poosje droog na zijn slaapjes, dus ik had 3 onderbroeken gekocht, en elk weekend gingen we weer proberen. Dat ging 3x mis, en dan ging de luier weer om. En opeens, we waren op een verjaardag, zegt hij “Mama, ik moet plassen”, trekt z’n broek omlaag, romper open en luier af, en wandelt naar de wc. Zo maar. En toen was het klaar.  

Dus, op een gegeven moment dacht ik, goh, laat ik eens onderbroeken voor dochter kopen om te zien of het bij haar ook werkt. En inderdaad. Precies hetzelfde. Dochter was al heel lang na haar slaapje droog, maar ik geloof dat ik niet echt wilde toegeven dat ze er aan toe was.  Hoe dan ook, het ging een paar keer mis, en opeens wilde ze geen luier meer om, en nu zit ze dus elk uur op de wc. En ze heeft ook nog door dat ze vaker gaat als ze veel drinkt! Slimmerik. Nou is dat laatste niet zo erg, want plassen op de wc, dat gaat uitstekend. Ze is zelfs ’s nachts al droog (meestal), al doe ik nog wel luier om voor de zekerheid. Maar, poepen dat is toch een ander verhaal. 

Dochter vindt poep eng. Ze wil het niet zien, ze wil niet weten dat ze moet, en ze wil het al helemaal niet op de wc doen. In het begin was dat echt een probleem, want ze ging niet, en toen lukte het ook niet. Gelukkig geeft ze nu aan dat ze haar luier om wil, en dan weten we wat er gaat komen. Maar, hoe we haar nu voor de grote boodschap op het toilet, potje of elders krijgen: geen idee! We hebben al uitgelegd dat de poepjes willen zwemmen met hun vriendjes, en dat ze daarom graag in de wc willen. Dat verhaal vindt ze heel mooi, maar op de wc – ho maar. Gelukkig hebben we nog even, maar toch. Ik ben natuurlijk supertrots dat ze gewoon van de ene op de andere dag zindelijk is, maar ik vind het zo zielig, zit je daar en je durft niet. Hoe dan ook, we gaan vrolijk verder, en ze is heel blij met haar mooie – roze – onderbroeken (echt, ik verzin het niet, dat doet ze zelf). En: tips om ‘het probleempje’ op te lossen zijn welkom!