Het is even geleden, ik was druk. Ik zal je niet weer vermoeien met die activiteiten, dat heb ik al 2x gedaan. Maar, ik ben er weer. Want, zoals ik aangaf aan Jannie, ik vind het fijn om stil te staan bij onze kinderen. Om even na te gaan wat ik deze week van ze wil onthouden, en om voor mezelf even extra te benoemen waarom ik zo trots op ze ben. En dat ook met hen te delen.

De eerste week van januari is voorbij. Vorig jaar vertelde ik dat onze dochter heel erg bang was voor het vuurwerk, en daarom minimaal 3 nachten bij ons in bed sliep. Ze begon nu meteen na de Kerst al: “Papa, jij mag geen vuurwerk kopen. Dat vind ik eng, dan kan ik niet slapen. Ik vind knallen niet leuk.” Nu is mijn lief een groot vuurwerk liefhebber, dus die vlieger ging niet op. Bovendien is onze zoon ook al besmet, want hij vind het allemaal even gaaf. Hij bouwt zelfs vuurwerk van LEGO (dat bestaat niet, dat maakt hij zelf). Dit jaar mocht hij zelfs mee uitkiezen, wat al een avontuur op zich was.

Vanwege de drukte in december hadden mijn lief en ik dit jaar besloten dat we thuis oud&nieuw wilden vieren, en liefst gewoon lekker rustig. Geen bezoek, geen verplichtingen, gewoon lekker samen. Uiteindelijk kwamen schoonmama en schoonpapa rond 23.00u met homemade bitterballetjes en champagne. Dus dat was wel heel fijn. Om 23.45u maakten we de kinderen wakker, die heerlijk geslapen hadden. Dochter was niet echt overtuigd, maar kwam na 5 minuten ook naar beneden. “We gaan niet naar buiten he mama?”. “Nee, lieverd, we gaan lekker door het raam kijken”. “Nee, ik wil niet kijken, ik wil geen knallen, papa mag geen vuurwerk maken.” Ik voelde de bui al hangen, en zag mezelf met de televisie op hoog volume op de bank zitten met de gordijnen dicht. Maar, wat gebeurde er die avond, ze ontdooide volledig. Denk nou niet dat ze meteen naar buiten ging, zo erg was het niet. Maar naarmate het vuurwerk vorderde, werd ze steeds enthousiaster, vond ze het ook nog mooi, en aan het eind deed ze de knallen zelfs na. Het moet niet gekker worden.

Het uiteindelijk weer naar bed gaan was even lastig, want die knallen gingen nog even door. Maar, met een nieuw uitslaaprecord van half 10 waren mijn lief en ik helemaal niet ontevreden! Vooral niet omdat wij ons bed niet meer hoefden te delen. Wat uiteraard had gemogen, was dat nodig geweest. Kleine meisjes worden groot! Ze bouwt nu zelf mee aan het LEGO vuurwerk.

Ik wens iedereen een heel fijn 2012, met mooie ontwikkelingen, fijne dagen met elkaar en veel geluk!