Het is bijna 11 november en dan wordt er in sommige plaatsen Sint Maarten gevierd. 

Sint Maarten schonk de helft van zijn mantel aan een bedelaar, de andere helft hield hij zelf. 

Morgen hol ik knolrapen uit met mijn kinderen, als ze slapen kerf ik manen en sterren uit en veranderen de knolletjes in prachtige lantaarntjes. Van de binnenkant van de knollen maak ik erwtensoep, zo zonde om het weg te gooien! Woensdagavond eten we pompoensoep en daarna gaan we met onze lichtjes naar buiten, we wandelen, zingen, delen net als Sint Maarten wat (lekkers) met elkaar en 'bedelen' om wat te eten bij de deuren waar we aanbellen. 
Dat bedelen om wat te eten is een heel oud gebruik; alles is nu zo halverwege de herfst geoogst en de schuren liggen vol, de armen mochten op 11 november langs de deuren gaan om te vragen of de mensen wat over hadden voor hun wintervoorraad. 

Daar hoort natuurlijk een mooi verhaal bij, 'Sint Maarten en het beertje', geschreven en geillustreerd door A.Schneider en M. Dusikova.
De tekeningen zijn zacht en sfeervol en het verhaal is lief en simpel. Wij lazen het vanaf de peuterklas; vanaf de eerste keer dat we Sint Maarten vierden. Inmiddels is dat kleine peutertje zes, (en-een-half-niet-vergeten-heel-belangrijk!) en hij vindt het nog steeds een mooi verhaal.

Het beertje en Marieke beleven samen Sint Maarten. Het mooie van dit boek is dat de twee samen lopen en zingen met de lampionnetjes, zoals je kind misschien zelf ook zal gaan doen, maar ook het verhaal van Sint Maarten en de bedelaar komt aan bod. Het beertje geeft zijn lampion weg aan een kindje dat hem kwijt is geraakt, Marieke deelt dan haar lampion met het beertje; zo wordt ook het delen, dat centraal staat bij dit feest, aangehaald.