Labels
Draagdoeken | Er op uit | Geboorte | Luieren | Opgroeien
Slapen | Spelen | Voeding

Inhoud
Maak het | In Beeld | Leesvoer | Blog
Beginpagina | Over Kiind | Zoeken | Nieuwsbrief

Eco & Zo Beurs!
18.08.2011 | Jannie | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

Een paar weken geleden ontving ik een erg leuk mailtje. Of Kiind misschien mee wilde doen aan de Eco & Zo beurs. Ik snuffelde op de website en was meteen helemaal weg van het initiatief. Ik droomde al helemaal weg bij huizen van stro en leem. Dat beloofd een hele inspirerende dag te worden.

 

En natuurlijk willen wij mee doen! Met een deadline voor Kiind voor de deur zit ik nu dus ook midden in de voorbereiding van de beurs. Spannend en druk, maar ik heb er vooral weer veel zin in.

 

Komen jullie ook?

28 augustus van 10.00u tot 18.00u

 

Locatie:

de Waterburcht
Kattestraat 22
3770 Millen – Riemst

 

Tickets:

2 euro, kinderen tot 12 jaar gratis

 

www.ecoenzo.be

 

Foto van VDS Robby

De Ouders Natuurlijk! beurs
20.06.2011 | Sandii | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

3 juli 2011 Beurs: ‘Ouders Natuurlijk’

Alles wat je wilt weten over natuurlijk ouderschap

 

Op 3 juli 2011 is in Arnhem de beurs Ouders Natuurlijk. Van 10.00-17.00 uur zijn alle zwangeren, jonge ouders, zorgverleners en overige geïnteresseerden van harte welkom. Op dit unieke evenement vind je alles wat te maken heeft met natuurlijk ouderschap. De hele dag door zijn er diverse lezingen en workshops, maar ook de webshops zijn rijk vertegenwoordigd.

 

Kijken & shoppen

Maak een ronde langs de stands en leer alle webwinkel-producten van dichtbij kennen, ooit al zo’n vrolijk wasbaar zoogcompres van Cute Cotton in het echt bewonderd? Dit is je kans. Maar er zijn ook veel draagwinkels - zoals bijvoorbeeld Dragen & Zo - met hun stands. Beoordeel met eigen ogen welk type drager goed bij jou en je kindje past. Natuurlijk ouderschap draait uiteraard niet alleen om voeden en dragen, daarom zijn er ook tal van andere shops met hun producten. Mama I laat bijvoorbeeld zien dat eco-kleding en speelgoed absoluut niet saai hoeft te zijn!

 

Leren & Proberen
Naast shoppen valt er ook veel te leren voor de liefhebber. Diverse lezingen & workshops bieden je de kans om meer te weten te komen over specifieke onderdelen, bijvoorbeeld: bijvoeding, huidverzorging, babydragen en ontspannen bevallen. Kijk op www.oudersnatuurlijk.nl voor het volledige en meest actuele overzicht lezingen & workshops.

 

Dagje uit

Maak er een gezellig dagje uit van. Aan alles is gedacht: knutselhoek, verkoop van eten en drinken en natuurlijk een voedingsruimte om in alle rust even bij te komen van de drukte. 

 

Voor de eerste 100 bezoekers is er een leuke giftbag. Organisator Petra Mengerink van Naturebabies heet je van harte welkom! Al voor de tweede keer organiseert zij Ouders Natuurlijk, maar nu op een centralere locatie in Nederland, makkelijk toegankelijk voor iedereen.

 

Alle feiten op een rij:

- 3 juli 2011 van 10.00 - 17.00 uur; 

- Van der Valk Hotel Duiven, Impuls 2, Arnhem (het hotel ligt aan de A12 en is eenvoudig te bereiken);

- grote webwinkel-markt;

- lezingen & workshops;

- knutselhoek voor de kleintjes;

- eerste 100 bezoekers krijgen giftbag;

- voedings- en verschoningsruimte aanwezig.

- Entree: Volwassenen: € 7,50 p.p. Kinderen van 12 tot 16: € 5,00 p.p.

Kinderen tot 12 jaar gratis. Kaarten zijn online te bestellen.

 

Kijk voor alle informatie op www.oudersnatuurlijk.nl

 

En Kiind Magazine is er ook bij met een lezing over spel!

 

 

'I zag'
16.06.2011 | Miranda | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

Dit is dan mijn laatste blog voor Kiind.

Veel plezier heb ik beleefd aan het schrijven van deze blogs. Een prettige bijkomstigheid was dat ik een extra moment stilstond bij hoe de afgelopen week voor ons en onze kinderen was geweest. Toen ik begon met bloggen heb ik me voorgenomen te stoppen zodra een naaste aanstoot zou nemen aan een blog. Dat moment is nu daar.

 

In de Educare las ik laatst de column “Wen they zig, you zag”. De kern van deze column ging over het out of the box, of buiten de kaders denken. En het knelpunt dat dit soms met zich mee kan brengen.

Kiind Magazine heeft ons een verbondenheid gebracht en handenvol inspiratie, waar we nog lang uit kunnen blijven putten. Het was een warm nest, vanwaar ik nu mijn vleugels uit ga slaan naar andere schrijfsels. Tot besluit voor jullie en jullie ‘Kiindjes’ een gedichtje uit eigen bundel:

 

Als ik een vlo was,

dan sprong ik spronger-de-sprong,

zo snel ik kon

langs staarten, krullen en strikken,

om de vlo voor me te kunnen tikken.

 

Warme groet uit een mild hart, Miranda

 

 

Miranda stelt zich voor
16.12.2010 | Sandii | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

Ideeën en onderwerpen genoeg om over te bloggen. Maar eerst nog een blog schrijven om mezelf voor te stellen. Over mezelf vertellen is niet mijn sterkste kant. Niet dat er niets te vertellen valt, in tegendeel; ik heb rollen, interesses en bezigheden te over.

In de eerste plaats ben ik moeder van twee mooie kindjes. Dochter Pieke van tweeënhalf is naast sociaal erg rap qua taalontwikkeling en daarmee ontzettend bijdehand. Dit zorgt veelal voor hilarische anekdotes, maar is voor haarzelf niet altijd even gemakkelijk omdat ze hierdoor nogal eens wordt overschat.

Zoon Auke is net vier weekjes oud, hem moeten we nog echt leren kennen. Overduidelijk is al wel dat hij een heel ander kind is dan zijn grote zus.

Dan heb ik nog een leuke man. En zoals de arts van het CB laatst zei “Papa doet ook mee” aan de opvoeding van onze kinderen. Verder werk ik parttime als verpleegkundige wat inhoudt dat ik onregelmatig werk. Omdat ik ook weekenden en nachten werk heeft mijn lief regelmatig in zijn eentje de zorg voor onze kinderen. Hiermee hebben we de zorg voor onze kinderen aardig gelijk verdeeld, wat voor ons het ideale uitgangspunt is. Daarnaast vindt mijn lief het heerlijk tijd met de kinderen door te brengen zonder dat er een ‘betweterige’ moeder in de buurt is.

Als creatieve duizendpoot vul ik mijn schaarse vrije tijd met schrijven, dichten, tekenen, zingen, naaien, breien, haken, koken, knutselen, wandelen en nog veel en veel meer. En dit alles probeer ik vaak nog zo om te bouwen dat het een leuke activiteit is mét de kinderen.

Wat kun je van mijn blogs verwachten? Mijn voortdurende verwondering als ouder, overpeinzingen, bewuste en onbewuste keuzes, mijn ontmoetingen en botsingen, mijn creativiteit, mijn (eigen)wijsheid en zeker niet te vergeten, mijn onzekerheden als ouder.

 

Afscheid en bedankt
26.11.2010 | AnneMarie | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

Daar zit ik dan… inspiratieloos… Mijn állerlaatste blog voor Kiind.nl en ik weet niet waar ik het over moet hebben. Nu is dat natuurlijk al een uitdaging op zich, en misschien ook best leuk voor een keer, een blog schrijven over niets.

Maar dan moet je je afvragen wie dat leest, zo’n nietszeggende blog. En, heb ik überhaupt tijd om hem te schrijven? Want het is natuurlijk niet voor niets dat ik véél te laat deze blog schrijf en inlever. Met het organiseren van een grote rampenoefening op mijn werk, een webwinkel die schreeuwt om een aanvulling van de voorraad, een kindje dat ziek was en een heleboel andere dingen die mijn aandacht vroegen, was het schrijven van dit afscheidsblog er gewoon bij ingeschoten. 

 

Daarom besluit ik bij deze om dit verhaal kort te houden. 

Maar ik wil wel graag een dankwoord uiten: voor de mensen van Kiind Magazine, dat ik drie maanden lang mijn verhalen via hun online magazine mocht delen met de wereld. En voor de mensen die mijn verhalen hebben gelezen en voor alle leuke en lieve reacties die ik erop heb gekregen.

 

Bedankt! 

 

 

Laura en Annelies stellen zich voor
05.10.2010 | Laura_Annelies | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

Laura en Annelies die samen Magic of Life opgezet hebben, schrijven om de beurt op donderdag een blog voor Kiind.

 

 

Laura stelt zich voor

 

Ik ben 48 jaar en moeder van een alweer 15 jarige zoon. O wat is hij leuk. En wat is hij lang! Hij steekt twee centimeter boven me uit en viert dit bijna dagelijks door me te omhelzen en te verzuchten: 'Kleintje...'

Zijn vader woont al twaalf jaar elders; we leven met zijn tweetjes.' Grote kinderen, grote zorgen,' hoor ik mensen zeggen. Maar voor mij geldt dat niet. We bewegen ons heupwiegend door zijn puberteit heen. Onderwijl leer ik reusachtig veel over hiphop, criminaliteit in Amerika en de muziekindustrie. En hij pikt een graantje mee over wc schoonmaken, kamer opruimen en spinazietaart maken.

Zijn jonge jaren, dat was andere koek. Ik had namelijk ME en was alleenstaande moeder. Ik doe die tijd, 14 jaar in totaal, niet graag over. Iedere luier was me te zwaar. Ik herinner me hoe de tranen me over de wangen liepen toen ik hem op zijn vierde voor het eerst als een vliegtuigje door de kamer kon laten zweven. Daarvoor had ik de kracht nooit gehad. Daarna gedurende lange tijd trouwens ook niet meer, maar dit was even ter illustratie van de enormiteit van de zwaartekracht voor iemand met ME.

Ik was bang dat ik als moeder te kort schoot, dat ik hem door mijn ziekte niet voldoende kon geven. Dit gevoel is vast menige moeder om verschillende redenen, bekend. Maar ik heb geweldig veel geleerd van die ziekte. Het heeft me absoluut rijker gemaakt. Inmiddels help ik bij Magic of Life gezinnen die het moeilijk hebben door ziekte of trauma's. En ik ben bezig aan een boek over de omgang met pubers, dat in het voorjaar van 2011 bij Scriptum zal uitkomen. Graag draag ik eens in de twee weken mijn blogje voor aan Kiind, met mijn bespiegelingen over kids en hun ouders.

 

Laura

 

 

Annelies stelt zich voor

 
Toen ik klein was, wilde ik later de wereld zien, oja en wilde heel wijs worden. Wijs word ik niet van krentenbollen kopen bij de Albert Heijn, nee, ik word gepolijst en bijgeschuurd door mijn ervaringen. Free spirit de wereld in. Door de juiste opvoeding als rasoptimist mijn weg volgen en vooral ont-moeten en me verbinden met mijzelf en bijzondere anderen.

Ik mocht vier kinderen krijgen, de oudste nu 19 en net de deur uit, de jongste een peuter van bijna 2, allebei meiden. De jongens ertussen in, Sem van nu anders 9, en zijn broer van 6.  Wat een rijkdom, en oeh een boel geregel.

Sem verdronk bijna toen hij 11 maanden was, en hield hier ernstig hersenletsel aan over. Hij was vanaf dat moment meervoudig gehandicapt... Hij heeft me op alle vlakken doen schudden, beven en mijn wereld voor altijd veranderd. Toch heeft juist hij me het meest bijgeschuurd en gepolijst, wateen waanzinnige leermeester.  Ik ben een leergierig mens, dat scheelt, en zie altijd mogelijkheden en oplossingen.

 

Mijn meest bijzondere ontmoetingen kwamen ook altijd voort uit sterke onverklaarbare impulsen: mijn man op Hawaii ontmoeten, doordat ik met Sem met wilde dolfijnen ging zwemmen is hier het beste voorbeeld van. Nou ja, hier een indruk van mij.

 

Nu Sem is overleden in januari 09, wil ik met onze ervaring me als coach en mentor bij Magic of Life inzetten, om andere ouders te ondersteunen en begeleiden. Deze rollercoaster ken ik. De hoogtes, met al zijn gepiep en gekraak bijna de bocht uitvliegen, en de doodenge afdalingen in razend tempo. Ik ben beschikbaar.

En eens in de twee weken schrijf ik voor Kiind een blog over mijn ervaringen.

 

Lieve groeten,
Annelies

 

Nieuwsbrief oktober
01.10.2010 | Sandii | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

Beste lezer,

Daar issie weer! Een nieuwe Kiind, met nieuwe info en inspiratie. Oktober staat in het teken van de herfst, de kinderboekenweek en de borstvoedingsweek.

Deze maand in Kiind:

“Uiteraard is geen van de onderzoeken verplicht. Het is immers jouw bevalling, jouw lijf en jouw kind.” Onze huisbijna-verloskundige Yvonne Winter vertelt over bevallingsonderzoekjes; waarom worden ze uitgevoerd en wat houden ze in? 

Dit jaar heeft de Kinderboekenweek het thema “Beeldtaal in kinderboeken”. Vandaar dat Jennifer Hofstede het boek “Een prachtig boek vol inkt” recenseert. In de loop van de maand vind je in de blog meer recensies van haar hand.

Wandelen is leuk! Kim van Leeuwen vertelt hoe je je kinderen enthousiast kunt maken om lekker te gaan wandelen en geeft daarbij tips voor ouders met kinderen van alle leeftijden. Onderneem activiteiten; zowel tijdens de wandeling als tijdens de rust en sluit af met een nazomerpicknick!

De invloed van media op kinderen wordt steeds groter. Daarom is het belangrijk om je bezig te houden met media-opvoeding. Media-pedagoog Jeroen Gerth schrijft er over in “Opgroeien met media”.

Paddestoelen vilten is bij uitstek een herfstactiviteit. Leuk voor op de herfsttafel, of in het seizoenskastje. Ook over dat laatste vind je meer in het maak-idee van het Viltpaleis.

Dit en meer in Kiind!

Het Kiindteam

http://www.kiind.nl
Twitter: @KiindNL
Hyves: http://kiind.hyves.nl/
Facebook: Kiind Magazine

 

Gezocht!
 
- Wat is jouw groene tip? Vertel ons hoe jij duurzaam leeft. Ook ruimtebesparende tips voor kleinbehuisden en geldbesparende tips zijn welkom! Mail info@kiind.nl

- Hoe leer jij je kinderen omgaan met geld? Mail je ideeën naar info@kiind.nl

- Hoe wordt jouw kind een echte wereldverbeteraar? Wij zijn benieuwd naar acties -groot of klein- die jouw kinderen bedacht en uitgevoerd hebben. info@kiind.nl

- Wij zoeken enthousiastelingen! Vind je ook dat Kiind beroemd moet worden? We hebben mooie flyers die uitgedeeld kunnen worden op het consultatiebureau, bij de verloskundige, in kinderwinkels, het buurthuis en andere gelegeheden. Wil jij flyers uitdelen in jouw buurt? Mail ons: info@kiind.nl Alvast bedankt!

- Waar liep je tegenaan in je kraamtijd? Vond je het te druk, te rustig of gewoon fijn? Heb je tips voor anderen naar aanleiding van je ervaringen? Mail het ons! info@kiind.nl 

 

Eeuwige strijd
17.09.2010 | AnneMarie | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

Sinds ik moeder ben heb ik gemerkt dat er een aantal onderwerpen met betrekking tot opvoeding  is waarover altijd strijd zal blijven bestaan.

 Het eerste dat bij mij (en bij vele anderen waarschijnlijk ook) opkomt is borstvoeding versus flesvoeding. Op verschillende fora heb ik daar al meerdere verhitte discussies over voorbij zien komen. Maar dan ook echt hele nare woorden en verwensingen, van beide kanten. Dingen die ik hier niet ga herhalen omdat ik, hóe ik het ook opschrijf, het gevoel heb dat ik daar mensen mee kan kwetsen.

Het volgende onderwerp is thuisblijfmoeder versus werkende moeder zijn. Ook over dat onderwerp gaat het er niet zacht aan toe: werkende moeders zijn ontaard, thuisblijvende moeders onthouden hun kinderen van sociale contacten en –leerprocessen.

Ook zo’n leuke: oppasopa’s en -oma’s versus kinderdagverblijf. Kinderdagverblijven zouden vies en onveilig zijn, en opa’s en oma’s zouden de kinderen juist weer teveel verwennen en ze klein houden terwijl ze zelfstandig moeten worden.

Of deze: bijvoeden volgens de Rapley-methode (stukjes eten en zelf doen) versus de conventionele puree- en prakjes-manier. Rapley zou levensgevaarlijk zijn, je kind kan stikken, onverantwoordelijk, etc. Maar de prakjes-methode zou weer onnodig zijn, moeilijkere eters opleveren en bovendien het kind veel eetplezier ontnemen.

Bijvoeden voordat een kindje zes maanden oud is:  ook een garantie voor een flinke discussie. Onnodig en slecht voor de darmen, vindt de ene groep. Terwijl iemand anders vindt dat zijn kindje met vijf maanden wel toe is aan een stukje fruit.

Zo kan ik nog wel even doorgaan: borstvoeden in het openbaar, samen slapen of kindje naar de eigen kamer, draagdoek vs. kinderwagen,  speen vs. duimzuigen,  voeden op schema vs. voeden op verzoek, verwennen vs. troosten, oude moeders vs. jonge moeders, wasbare luiers vs. wegwerpluiers, thuis bevallen vs. in het ziekenhuis, etc. etc. etc. Allemaal onderwerpen waar op de een of andere manier niet op normale toon over gediscussieerd kan worden. 

Als ik heel eerlijk ben heb ik er zelf ook wel eens aan meegedaan. Ook wij hebben onze weg gevonden in opvoedingsland en ik wilde maar al te graag laten weten hoe en waarom wij het op een bepaalde manier aanpakten. Maar ik doe het niet meer! Ik heb namelijk een belangrijke les geleerd: we doen het allemaal goed!
We hebben allemaal het beste met onze kinderen voor en doen allemaal wat in onze ogen het beste is voor onze gezinnen. Niemand (die ik ken) zal moedwillig proberen zijn kind pijn te doen of verkeerd op te voeden. Dus wie ben ik om te proberen een ander van mijn gelijk te overtuigen? Die ander zal het immers niet eens zijn met mijn manieren en op die manier ontstaan discussies die nergens toe leiden.

Ik zou dus willen zeggen: laat een ander in zijn waarde. Respecteer dat niet iedereen dezelfde ideeën heeft over opvoeden.
Een veilige en liefdevolle omgeving is wat een kind nodig heeft; de invulling daarvan mag iedereen wat mij betreft zelf bepalen!

 

Madelon stelt zich voor
11.09.2010 | Madelon | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

Moest er even over nadenken, bloggen voor Kiind. Want, ondanks het leuke leven dat ik heb, waarin ik heel veel doe, heb ik gebrek aan één ding: tijd. Maar zo dacht ik, ik red het altijd wel, en misschien is het handig om mijn ‘tijdgebrek’  te delen met anderen. Of te laten zien hoe ik daarmee omga. Zodat we ervaringen kunnen delen, en daardoor met elkaar net een beetje meer tijd krijgen. Omdat de ene tip de andere versterkt. Waardoor we net iets gezonder kunnen koken, of net dat ene spelletje met de kinderen nog kunnen doen. Of gewoon een boek lezen.

 

Laat ik me eerst even voorstellen: ik ben Madelon, 35, moeder van twee - een zoon van vier en een dochter van net twee. Ik werk, vier dagen per week, en verhuur mezelf sinds maart als communicatieadviseur (daarvoor werd ik verhuurd door een bureau). Ik ben dus ondernemer, en onderneem ook heel graag veel verschillende dingen. Gelukkig kan ik dat ook, omdat ik een hele fijne en lieve man heb die ook vier dagen werkt. Daardoor hebben we een – voor ons gevoel - goed evenwicht gevonden in uit en thuis zijn voor onze kinderen. Ze gaan een dag naar opa en oma, die wonen om de hoek, dus dat vinden wij heel handig. En ze gaan twee dagen naar de crèche en NSO. Voorlopig hebben we daar vrede mee. Oh ja, en mijn man onderneemt ook graag veel dingen. Zo sporten we, liefst drie keer per week. En houden we van koken (en opeten), en tot onze grote frustratie onze kinderen niet, vooral de oudste. Winkelen doen we vooral online, behalve de dagelijkse boodschappen, die halen we zelf. 

 

Ik wil graag onze beslommeringen met jullie delen rond werkende ouder zijn, samen opvoeden, schoolgaan, ontwikkelingen die we doormaken en de (leuke) dingen die we doen. Want, dat vinden we dan wel heel leuk, nieuwe dingen ontdekken met de kinderen. Dus, we gaan in het weekend vaak op ontdekkingstocht: in het bos, in de speeltuin (om de hoek), in de tuin, naar het zwembad, uit fietsen. Zeker nu ze wat groter worden, wordt het steeds leuker om te zien hoe ze de grotere wereld ontdekken. Die van school, die van sporten, die van andere kinderen. En wat ze dan wel, en wat ze dan niet overnemen. Heel boeiend.

 

 

Isis stelt zich voor
08.09.2010 | Isis | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

Jakkes. Alweer regen. Het is al een paar dagen grijs, mistroostig, zeikerig rotweer. Van dat weer waar je dusdanig mismoedig van wordt dat je nergens meer energie voor hebt. Nou heb ik toch al steeds minder energie, omdat het kind in mijn buik steeds meer energie nodig heeft, dus dan blijft er wel héél weinig over. Maar ja, ik 'moet' wel het één en ander doen, waaronder dit blogje schrijven. Dat krijg je ervan als je aangeeft een wekelijkse blog te willen schrijven voor Kiind.nl.

 

Ik ben dus één van de nieuwe bloggers van Kiind.nl. Als zwangere 24-jarige zal ik voornamelijk schrijven over zwanger en moeder zijn en alles wat daarbij komt kijken. Op dit moment is dat vooral die eeuwige nesteldrang die maar niet wil verdwijnen. Het is bijna eng te noemen, zo actief als ik ineens ben met opruimen en schoonmaken. Waar ik voorheen even snel een doekje ergens over haalde, moet het nu bijna steriel zijn. Vond ik het eerst geen probleem als de wasmand uitpuilde, nu gaan mijn vingers daar acuut van jeuken en moet ik de wasmachine voldoen en aanzetten. Toen mijn verlof begon, begreep ik ook spontaan het nut daarvan. Zo'n zes weken voor de uitgerekende datum heb je echt niet meer genoeg energie om én te werken én toe te geven aan die nesteldrang. Hetgeen bij mij nogal wat frustraties opleverde, omdat ik niet toe kon geven aan die drang maar het ook niet kon onderdrukken. Nu ik dan hele dagen thuis zit kan ik fijn de ideale huisvrouw uithangen. Met als resultaat dat ik voor het eerst in mijn leven een to do-lijstje heb gemaakt waar ik me zowaar aan houd.

 

Het gevolg is dat de kinderkamer helemaal klaar is en dat alle babykleertjes en lakens en dekens gewassen zijn. Zelfs het wiegje heb ik alvast opgemaakt en de tas voor de bevalling staat al een maand klaar. In eerste instantie was dat een 'noodtas'. De bevalling zou gewoon thuis plaats vinden en de tas was bedoeld voor het onwaarschijnlijke geval dat ik toch ineens naar het ziekenhuis zou moeten. Inmiddels weet ik dat ik die tas sowieso nodig ga hebben. Mijn baby groeit iets minder goed dan verwacht en zit nét onder de groeicurve. Het kan daardoor zijn dat de kleine net niet genoeg reserves heeft voor de bevalling, ook al omdat de hoeveelheid vruchtwater een klein beetje te wensen overlaat. Het zij zo.

 

Nu ik, samen met mijn man, mij zo aan het voorbereiden ben op de komst van de kleine, kan ik eigenlijk niet meer wachten. Ik wil weten hoe het is om het gnoompje in mijn armen te houden. Ik wil weten hoe die voetjes die tegen mijn buik trappelen in het echt aanvoelen. Ik wil weten of ik straks roze jurkjes of Spiderman-broeken kan kopen. Ik wil naar onze prachtige oude wieg met daarin onze slapende lieve gnoom kijken en helemaal smelten. Ik kan niet wachten tot het moment dat ik het kind in de jaren '50-kinderwagen kan leggen om er daarna trots mee te gaan paraderen. Die kinderwagen is mijn grote trots. Al die Bugaboo's, Quinny's, Muffy's en hoe ze ook maar mogen heten kunnen me gestolen worden. Geen daarvan vond ik echt mooi en ik vond ze allemaal te duur. In een tweedehandswinkeltje in Bredevoort vonden we het ideale model: een Van Delft uit 1959. Misschien niet de meest praktische ooit, maar wat is hij mooi.

 

Ik hou van oude dingen, waar je aan kan zien dat ze met liefde gemaakt zijn en die zo degelijk zijn dat ze generaties meegaan. Onze box is een hoekbox, die nog van de grootouders van een kennis is geweest. De kinderstoel is een oud Frans model. Het speelgoed dat we tot nu kregen is van hout en komt uit de familie. De rieten wieg is ooit gekocht door de ouders van mijn schoonmoeder en is opnieuw bekleed toen mijn schoonmoeder voor het eerst zwanger was. Zelfs ons huis is oud; het is gebouwd in 1935. De inrichting is een bijeengeraapt zooitje van tweedehands meubels die we deels kregen en deels zelf kochten. Gek genoeg is het wel gelukt om een mooie, bij elkaar passende inrichting te krijgen.

 

Voortaan zal er hier dus wekelijks een blog van mij geplaatst worden. Ik gok dat je inmiddels een aardig idee hebt kunnen krijgen van hoe ik schrijf en wie ik ben. Ik heb er heel veel zin in en ik hoop dat de lezers van Kiind.nl mijn blogs interessant zullen vinden.

 

Slimmer dankzij draagdoek
07.09.2010 | José | Draagdoeken

Volgens Timothy Taylor van de Bradford University is een gedeelte van de evolutie van de mens, namelijk het groter worden van onze hersenen, te danken aan een simpele maar briljante uitvinding van prehistorische moeders: de draagdoek. 

Voordat moeders doeken gingen gebruiken om hun kinderen als een soort van kangaroe's te dragen, moesten deze moeders veelal kiezen tussen het dragen van hun kind, of kunnen werken. Bovendien konden zij zich minder goed verdedigen tegen aanvallen met een jonge baby op de arm. De draagdoek zorgde er niet alleen voor dat moeders hun kind konden dragen terwijl ze hun taken uitvoerden, maar verlengde als het ware ook de drachttijd van de baby. Deze kon dus ook buiten de buik nog verder groeien en ontwikkelen. Volgens Taylor is het dan ook zeker geen toeval dat de uitvinding van de draagdoek en de plotselinge groei van de menselijke hersenen 2.2 miljoen jaar geleden tegelijk samenvielen. 

 

Bron: http://www.independent.co.uk/news/science/archaeology/prehistoric-baby-sling-made-our-brains-bigger-2071291.html

 

 

Tam stelt zich voor
06.09.2010 | Tam | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

Hoi! Ik ben Tam en ben moeder van Juul (zoon, 5), sterretje (zoon, 3*) en Nona (dochter, 1), en ben getrouwd met William met wie ik tien jaar samen ben.

 

Op dit moment ben ik bezig om weer zelfstandig te worden en mijn visuele handicap te accepteren. Ik heb namelijk het syndroom van Usher, een aangeboren oog en gehooraandoening die van slechtziend en slechthorendheid kan leiden tot blind en doof zijn. Toen ik vier was, kwamen mijn ouders er achter dat ik slechthorend was. Er werd vanuit gegaan dat mijn gehoor beschadigd werd tijdens mijn geboorte omdat ze mij met een tang om mijn hoofd eruit moesten halen. Maar, dat is niet waar...

 

Het slecht zien kwam pas toen ik zwanger was van Juul. Omdat je last kan hebben van zwangerschapskwaaltjes, dacht ik dat dit er ook bij hoorde. Maar, toen Juul twee weekjes oud was, moest ik met spoed naar het ziekenhuis, waarna er vele oogonderzoeken en operatie’s volgden. Tussendoor genoten we van onze ouderschap en van ons mannetje dat altijd lachtte en vrolijk was.Alles wat we meemaakten, en nog steeds,  met Juul was erg leerzaam en wonderlijk.

 

Toen Juul anderhalf werd en zijn eerste stapjes maakte, kreeg ik ook te horen dat ik het syndroom van Usher had. Een grote schok, want hoe zou ons/mijn toekomst eruit gaan zien? Mijn grootste angst was dat ik Juul niet meer zou kunnen zien opgroeien en zijn stem niet meer mocht horen. Maar, William gaf ontzettend zoveel steun en liefde aan Juul en mij wat mij weer kracht gaf om door te gaan.

 

Toen Juul twee jaar en 2 maanden was, mochten we weer een wondertje verwachten. Maar, deze zwangerschap ging niet zoals het moest gaan, want na vijf maanden zwangerschap, is hij stilletjes geboren. We werden getroffen door pijn, verdriet en onmacht. Het was ook een moeilijke taak voor ons om dit niet met Juul te delen. Hij was nog zo klein en bezig om zijn wereldje te ontdekken.

 

Precies een jaar nadat ik zwanger was van sterretje werd ik onverwachts opnieuw zwanger. Het was een hele spannende tijd, maar alles was goed gegaan. Juul mocht zijn zusje veilig ontvangen.

 

Omdat het toch erg moeilijk is met mijn handicap en 2 kindjes zijn wij in de buurt gaan wonen waar we meer steun en hulp konden krijgen. William kan tenslotte niet altijd thuis zijn, omdat hij ook moet werken. Ondanks William en ik hier niet op onze plek zitten, en ik er niet echt vooruit op ben gegaan, zien wij dat onze kindjes het prima naar hun zin hebben. En dat is toch het belangrijkste! Toch hopen wij ergens ooit een plek te vinden waar wij het met z’n allen naar ons zin hebben, en dat mijn handicap en zelfstandigheid ook een plekje kunnen krijgen.

 

Ga je mee in een wereld die mij te snel gaat?

 

 

Niet naar school
03.09.2010 | Sandii | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

Mijn dochter is bijna drie, dus we kregen de informatiebrochure over de basisschool al een paar maanden geleden is de brievenbus. Welke school het wordt, weten we nog niet precies. Het houdt me wel erg bezig en zorgt nog best voor wat stress. Iemand die zich niet bezighoudt met het kiezen van een basisschool is Musetta, @musjes op Twitter. Zij is mijn laatste Kiindzomergast en gaat nu officieel -haar oudste is net vier jaar- thuisonderwijs geven. Ik ben heel benieuwd hoe ze dat gaat vormgeven. Volg zaterdagavond 21.00 uur #kzg via https://twitter.com/#search?q=%23kzg!

 

Anne-Marie stelt zich voor
03.09.2010 | AnneMarie | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

Mijn naam is Anne-Marie, ik ben 35 jaar, getrouwd met Roy en de trotse moeder van Fenna. 

Ik werk 3 dagen per week als adviseur van de concernstaf van een ziekenhuis in de buurt van Haarlem en daarnaast heb ik een (kleine) webwinkel waar ik handgemaakte spullen voor baby en mama verkoop. Hoewel de webwinkel de laatste tijd een beetje op een laag pitje staat vind ik dat wel een ontzettend leuke aanvulling op mijn dagelijkse bezigheden. 

Ik mag de komende drie maanden elke week een blog schrijven voor Kiind.nl! Een ontzettend leuke uitdaging die ik graag met beide handen aanpak.

In de omschrijving die ik bij de uitnodiging om te gaan bloggen kreeg stond onder meer: “Kiind wil onderwerpen die onbekend zijn over het voetlicht brengen, aanzetten tot denken en inspireren” .
Dat zinnetje alleen al zette mij aan tot denken. Want, kan ik dat? Wanneer ik blogs schrijf over mijn leven, inspireer ik dan de lezer? Geef ik ze stof tot nadenken?
Eén ding wist ik zeker: ik heb wel iets te vertellen wat niet zo bekend is. Iets wat gelukkig niet zoveel mensen overkomt.

Fenna is namelijk niet het eerste kindje wat we hebben gekregen.  Ze heeft een broertje, ons eerste kindje David. Een broertje wat ruim 9 maanden in mijn buik heeft gezeten en toen toch is overleden vlak voordat hij geboren werd.
En dat hoor je gelukkig niet zo vaak, ondanks dat we in NL erg slecht scoren op het gebied van babysterfte.  Exacte cijfers zijn niet te noemen, omdat de grens tussen een miskraam en een in de buik overleden baby niet hard is, maar naar schatting overlijden in Nederland 1300 – 1500 baby’s per jaar laat in de zwangerschap of vlak voor de geboorte.
Vaak wordt er geen oorzaak gevonden en spreekt men van wiegendood in de baarmoeder, bij gebrek aan een betere verklaring. 

 

In ons geval was er waarschijnlijk sprake van zwangerschapsdiabetes die nooit is opgemerkt omdat ik geen symptomen had. Maar de oorzaak doet er niet toe. We hebben David niet mogen houden en krijgen hem nooit meer terug.  Dat is heel erg triest en dat kruis dragen we ons leven lang met ons mee. 

 

Toch zijn we gelukkig. Juist door het verlies van David zagen we hoe goed we het verder hadden. Met elkaar en onze goede relatie, onze familie en vrienden, ons leuke huis en goede baan. En nu met Fenna, ons zonnestraaltje.

 

Dat is mijn verhaal. En de komende weken volgen er meer. Ik heb er zin in!

 

Nieuwsbrief september
01.09.2010 | Sandii | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

Nieuwsbrief van deze maand:

 

Beste lezer,

Het is voor veel mensen weer tijd om naar school of aan het werk te gaan, maar voor anderen begint de vakantie pas net. Hoe dan ook, we hopen nog veel zomerse dagen te krijgen. 

José Contesa schrijft over stresshormonen, knuffelhormonen en hersenontwikkeling in haar artikel over de kracht van aanraken. Het artikel is geschikt om al knuffelend te lezen. 

Zijn de gedragsverschillen tussen jongens en meisjes nou aangeboren of aangeleerd? Sandii Zachte vlakt de invloed die we zelf hebben op stereotyperend gedrag niet uit.

Kinderen tussen 2,5 en 5 jaar zijn zich op het gebied van taal enorm aan het ontwikkelen. Logopedist en taalkundige Esther Dekker laat zien hoe creatief peuters en kleuters met taal omgaan.

Het gebruiken van donormelk is niet erg gangbaar. Jannie Spruit legt uit waarom het toch goed zou zijn als hetgebruikelijker zou worden.

Verder: columns van Diana de Bont en Sandii Zachte, een recensie van Jennifer Hofstede, een ballonbalmaakidee en meer.

Veel leesplezier!

Het Kiindteam
http://www.kiind.nl 

 

<< oudere berichten