Labels
Draagdoeken | Er op uit | Geboorte | Luieren | Opgroeien
Slapen | Spelen | Voeding

Inhoud
Maak het | In Beeld | Leesvoer | Blog
Beginpagina | Over Kiind | Zoeken | Nieuwsbrief

Jongensspulletjes
09.04.2011 | Jannie | Spelen, Opgroeien

Voor meisjes zijn er 1001 spulletjes, dingetjes, datjes en gefreubel te vinden. En voor jongens... mwah, dat vergt toch wat meer zoekwerk. Erg leuk om daarom een keer een webwinkel tegen te komen die zich juist richt op jongensspulletjes (die ook heel geschikt zijn voor meiden).

 

 

Gespot op woonkeet.nl.

 

Eigen tempo
07.04.2011 | Miranda | Spelen, Er op uit, Opgroeien

De afgelopen week zijn we voor het eerst sinds de geboorte van onze jongste een weekje op vakantie geweest. Opa en oma hadden we meegnomen, als bedankje voor de wekelijkse vaste oppasdag. Onze bestemming was een vakantiehuisje op de Veluwe, op een vakantiepark met een fijn zwembad en recreatie voor de kleintjes. We hebben een heerlijke week gehad. De kindjes hadden het naar hun zin en we hebben een paar dagen zon gehad. Wat wil je nog meer?

Onze peuterdochter keek al een hele lange week uit naar de vakantie en dan vooral naar het zwemmen! Ik was wel benieuwd hoe dat zou gaan. 

 

Toen onze dochter één jaar werd ben ik met haar gaan babyzwemmen. Dit is helaas nooit een succes geweest; dochterlief klampte zich aan mij vast. Als ik haar maar een millimeter van me af probeerde te houden zette ze het op een gillen en een brullen. Na een paar 'wen' lessen bleef het een drama en zijn we omwille van mijn dochter maar gestopt met het babyzwemmen.

 

Daar stonden we nu. Op vakantie, in het kleedhokje van het zwembad en mijn dochter stuiterend van enthousiasme. Gewapend met roze ‘Hello Kitty’ zwembandjes stapte ze dapper het zwembad in, om zich vervolgens nog voor haar voetje het water raakte aan mij vast te klampen. Ik voorzag alweer een drama. In het grote bad week mijn dochter nog geen millimeter van mijn zijde, in het peuterbad was zij de koningin zelve. Ondertussen had ze het bubbelbad ontdekt. Dit was klein en overzichtelijk en ze kon hier zo fijn rondjes in lopen. 

Elke dag werden we wakker met de zin ‘maar ik wil zo graag zwemmen’ en gingen we ermee naar slapen. Elke dag was het in het zwembad heen en weer pendelen tussen het grote bad, het peuterbad en het bubbelbad.

En op de laatste dag gebeurde het…

Dochterlief zwom (met zwembandjes) los en leuk dat ze dat vond! Waar het begin van de week was ‘nee mama, niet loslaten’, was het nu ‘niet vastpakken mama’.

 

Mooi om te wederom te merken dat ‘het wel vanzelf komt’ in het eigen tempo van een kind en fijn om mijn kind deze ruimte ook te geven.

 

Lachen
01.03.2011 | Laura_Annelies | Spelen

Ik vind het lachen hoor, kleine kinderen.  Naomi kreeg voor haar verjaardag een keukenboetseerset.  Op de doos staan afbeeldingen van kunstige taartjes van klei met aardbeienvulling, een vlinderdecoratie en toefjes slagroom. Maar Naomi plempt alle kleuren door elkaar en maakt bolletjes. ‘Pizza!’ schreeuwt ze. Pizza voor mama, pizza voor papa, pizza voor Johnny, pizza voor Raura (dat ben ik. Ze kan heel goed Laura zeggen, maar is het kennelijk niet eens met die naam.) De volgende dag liggen er kleibolletjes in de koelkast. ‘Heb je de pizza’s in de koelkast gedaan?’ vraag ik haar. ‘Dat zijn geen pizza’s,’ zegt ze. ‘Dat is van Johnny, dat zijn voetballen.’ Voetballen in de koelkast, oké.
Johnny is een bijzondere, zoals velen van zijn leeftijd. Hij tekent absoluut waanzinnig en heeft wijze invallen. Vraag ik zijn moeder advies over een geval van emoties.Zegt ie: ‘Gewoon kippesoep nemen.’
 
Met Dinesh heb ik ook heel wat afgelachen. Een keer zat hij op mijn schoot en liet een wind. Hij trok zijn neus op, zei: ‘Hier stinkt het,’ en sprong weg om een andere schoot te zoeken. Toen hij twee was zei hij: ‘We gaan niet slapen. Morgen gaan we slapen.’ En deze is ook onbetaalbaar: ‘We maken een kroon voor Dinesh,’ zei ik. ‘Ja, niet voor mama Laura.’ Ik: ‘Nee,’ ‘Dinesh: ‘Als je klein wordt mag je ook.’

 

Ik schrijf ze allemaal op. Jullie ook?

 

 

Spelend-wijs
24.02.2011 | Miranda | Spelen

Sinds de komst van onze zoon heb ik regelmatig het idee dat aandacht voor onze peuterdochter er te vaak bij inschiet. Voor mijn gevoel heb ik bijna geen tijd meer om met haar te spelen. En moeder als ik ben, voel ik me daar dan enorm schuldig over.

Toen ik afgelopen weekend de fotoalbums van de kinderen bij aan het werken was, zag ik echter dat het tegendeel waar lijkt te zijn. Bij de foto’s van mijn dochter van de afgelopen twee maanden, zaten bijna alleen maar foto’s van verschillende activiteiten. Hier een greep uit wat we allemaal hebben ondernomen:

We hebben samen muffins gebakken (volgens het heerlijke recept uit Kiind). Pieke heeft mij regelmatig geholpen met koken; paprika’s snijden (breken) of spruitjes laten zwemmen in een grote pan met water. We hebben samen kaarten gemaakt. Met vingerverf hebben we hiervoor hand- en voetafdrukken gemaakt, welke we uitgeknipt en op een gekleurd kartonnetje hebben geplakt. Het leukst hieraan was dat Pieke ook verf op het handje en voetje van haar broertje mocht smeren. Dan hebben we nog samen zaadjes geplant van pompoen, radijs en spaanse peper. Deze geven we elke dag een beetje water en dan kijken we samen of er al iets gaat groeien. Verder hebben we samen de was opgehangen en opgevouwen. En zodra het buiten wat warmer wordt gaat onze volgende activiteit ramen zemen worden, lekker kliederen en spetteren met een spons en water…

Terwijl ik de foto’s nog eens bekeek realiseerde ik me dat ik niet minder met mijn dochter speel, maar dat we veel meer samen zijn gaan doen. Het kan echt ontzettend leuk zijn om je kind bij de ‘dagelijkse beslommeringen’ te betrekken en hier een spel of leerzame activiteit van te maken.

 

Zie ook: 

Spelende dreumes en Peuterspel

 

 

Tuttebel
05.02.2011 | Madelon | Spelen

Onze dochter van twee-en-een-beetje is ons lekkere dingetje. Ze is altijd vrolijk, eet wat haar wordt voorgezet, slaapt zoals dat hoort, zou iets meer kunnen drinken, praat, en speelt. Het maakt niet uit wat ze in haar handen krijgt, ze kan overal wel iets leuks mee verzinnen. Heerlijk vind ik dat, zo’n zelfvermakend kind. 

 

Nou heb ik altijd gezegd, ik zeg wel vaker wat zoals je weet, en dan kom ik er steeds weer op terug, ‘als ik een dochter krijg, dan mag ze van mij alle kleren aan die ze wil, maar geen roze.’ Het eerste wat mijn lief van mij moest doen na haar geboorte (behalve een roze romper die na een uur al vies was had ik geen roze kleding), is roze kleding kopen. Het is toch een kale baby, en in het lichtblauw leek het toch ook echt wel een jongetje. Naast die anti-roze kleding was ik ook nog anti-poppen, anti-tutspullen en anti-Hello Kitty (dat laatste ben ik nog steeds). En dochter ontwikkelde zich zo het eerst jaar als een stoer wijfie. Mooi. 

 

Ik herinner me nog Sinterklaas van 2009, toen was ze één-en-een-beetje en liep. We vierden het bij de familie, en ons nichtje kreeg een zak vol armbandjes, kettingen en dat soort freubels. En wie liep er mee weg? Juist. Onze dochter. Zelf kreeg ze een keukentje, maar daar moest ze niets van hebben. Zat ik dan. Dus, op haar tweede verjaardag kreeg ze een eigen make-upkit (van hout) en een zak vol armbandjes, kettingen, enzovoorts. Die slingeren nu altijd door het huis. Je kunt je voorstellen hoe leuk ze het WK vond afgelopen zomer (de gratis armbandjes die verspreid werden), die hebben we ook nog allemaal. In drievoud. 

 

En nu heeft dochter een nieuwe hobby: kappertje spelen. Niet op een pop, nee op levende mensen, bij voorkeur mama, want mama heeft het langste haar van iedereen. Dus, zegt ze, ‘mama op grond sitte, ik jouw haartjes doen’. Twee-en-een-beetje hé. Dan loopt ze zelf naar boven, waar ze op haar kamer haar bakje met ‘stiekjes’ en speldjes haalt, en de kam. Komt ze weer beneden, klimt op de bank, en dan begint het feest. Alle speldjes uit het bakje – en dat zijn er nogal wat – moeten dus in mijn haar (en dat is nogal lang). Zo zijn we zomaar een uur zoet. Dan kan ik lekker mijn boek lezen, dat dan weer wel. Want, ik mag niet bewegen, behalve voor een slokje koffie, die ze het liefst ook nog zelf zet, maar dat vind ik niet goed. En na dat uur is ze een half uur bezig om de speldjes eruit te halen, en is het tijd voor het middageten. Vandaag was het papadag, dus ze was eerst heel teleurgesteld, want dan kon ze geen kappertje doen. Maar, toen bedacht ze, papa’s haar is dan misschien niet zo lang, maar die speldjes kunnen er best in. Onze tuttebel. 

 

 

Ga toch buitenspelen!
15.01.2011 | Madelon | Spelen

Ik heb me er lang tegen verzet: televisie kijken, kinderdvd’s, computers. Alles dat met technologie te maken had, dat is niet zo nodig. Al die kinderen van drie met een DS, wat een onzin. Ze kunnen nog niet eens kleuren. Ga lekker buiten spelen, in rekken hangen, klimmen en verstoppertje spelen.

 

Zoon speelde altijd al heel lief met alles behalve speelgoed, vermaakt zich met pollepels, afwasborstels en lege plastic flessen, en had helemaal niets met het concept televisie (behalve grote groene velden, bij voorkeur zonder spelers). Vanaf een jaar of 2,5 begon langzaam het concept ‘TV’ door te dringen. Dat kwam mij ook wel goed uit, want inmiddels zwanger van nummer 2 vond ik even stilzitten ook wel fijn. Dochter daarentegen kijkt al tv vanaf dat ze 1 is. Hij stond dan ook wel aan, voor zoon, dan krijg je dat. Ze kent alle animaties en tekenfilmfiguren, zingt uit volle borst mee, en zit dus ook echt een half uur geconcentreerd te kijken. Zoon speelt nog steeds liever met LEGO. 

 

Nou ben ik zelf de laatste tijd nogal doorgeschoten in het volgen van technologische ontwikkelingen. Mijn vriendinnen zeggen wel eens, hoe kan het dat jij die als laatste een mobiele telefoon had (2003, echt waar), nu alles weet van online platforms en social media? Tja… dat is zo ontstaan. Maar, nou vond ik dat als ik me toch enigszins online kan redden, mijn kinderen daar dan toch ook iets van moesten meekrijgen. Nu is dat niet zo moeilijk met de meest kindvriendelijke telefoon van de wereld: de Iphone. Dus, die staat nu vol met spelletjes, en nu maken ze ruzie om wie er mag. Kortom, we moeten er nog 1 (want ik weiger nog steeds de DS, principekwestie). Zoon leert op school overigens met smartboard en laptop vanaf het begin om met computers om te gaan, dus zo gek was mijn bijspijkercursus niet. Hij vindt ‘compjoeturuh’ helemaal geweldig, het enige wat hij irritant vindt is dat hij nog niet kan typen. Maar goed, extra motivatie om letters te leren dus (voordeel!). 

 

Nu waren we afgelopen zondag op een verjaardag, hierbij het verslag van zoon: … ‘in een leuk restaurantje, in Amsterdam, oma, en daar zag ik aan de barrrrr met een jongetje en die had een hele grote Iphone*. Die wil ik nu ook’. Dus. Ze waren zo lief aan het spelen met z’n tweeën. En zeg nou eerlijk, die spelletjes op touchscreens, dat is toch helemaal het einde voor die kinderen? Dan gebeurt er wat jij wilt. Zo’n computercursor vliegt maar door het scherm, zo’n muis luistert helemaal niet, dat is helemaal niet handig. En eigenlijk geef ik hem nog gelijk ook. De laatste aanwinst is trouwens de applicatie van Woezel en Pip, spelen en leren, vanaf twee jaar, en ze zijn er erg zoet mee, allebei. Mijn verzet is, zoals je begrijpt, volledig verdwenen, en misschien ben ik er zelfs wel in doorgeslagen 

 

*voor degenen die het niet kennen, dat is dus een Ipad, die hebben we nog (net) niet. 

 

 

Miranda stelt zich voor
16.12.2010 | Sandii | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

Ideeën en onderwerpen genoeg om over te bloggen. Maar eerst nog een blog schrijven om mezelf voor te stellen. Over mezelf vertellen is niet mijn sterkste kant. Niet dat er niets te vertellen valt, in tegendeel; ik heb rollen, interesses en bezigheden te over.

In de eerste plaats ben ik moeder van twee mooie kindjes. Dochter Pieke van tweeënhalf is naast sociaal erg rap qua taalontwikkeling en daarmee ontzettend bijdehand. Dit zorgt veelal voor hilarische anekdotes, maar is voor haarzelf niet altijd even gemakkelijk omdat ze hierdoor nogal eens wordt overschat.

Zoon Auke is net vier weekjes oud, hem moeten we nog echt leren kennen. Overduidelijk is al wel dat hij een heel ander kind is dan zijn grote zus.

Dan heb ik nog een leuke man. En zoals de arts van het CB laatst zei “Papa doet ook mee” aan de opvoeding van onze kinderen. Verder werk ik parttime als verpleegkundige wat inhoudt dat ik onregelmatig werk. Omdat ik ook weekenden en nachten werk heeft mijn lief regelmatig in zijn eentje de zorg voor onze kinderen. Hiermee hebben we de zorg voor onze kinderen aardig gelijk verdeeld, wat voor ons het ideale uitgangspunt is. Daarnaast vindt mijn lief het heerlijk tijd met de kinderen door te brengen zonder dat er een ‘betweterige’ moeder in de buurt is.

Als creatieve duizendpoot vul ik mijn schaarse vrije tijd met schrijven, dichten, tekenen, zingen, naaien, breien, haken, koken, knutselen, wandelen en nog veel en veel meer. En dit alles probeer ik vaak nog zo om te bouwen dat het een leuke activiteit is mét de kinderen.

Wat kun je van mijn blogs verwachten? Mijn voortdurende verwondering als ouder, overpeinzingen, bewuste en onbewuste keuzes, mijn ontmoetingen en botsingen, mijn creativiteit, mijn (eigen)wijsheid en zeker niet te vergeten, mijn onzekerheden als ouder.

 

Hoe je je kind zelfvertrouwen geeft
14.12.2010 | Laura_Annelies | Spelen, Opgroeien

Van de week werd mijn oude autoradio vervangen door een nieuwe. De oude gaf mijn cd niet terug, en die wilde ik toch wel graag weer hebben.

Al een tijdje wilde ik mijn zoon de kans geven om iets uit elkaar te halen, zodat hij zelf kon ervaren en zien hoe apparatuur in elkaar zit. Zoonlief mocht zijn gang gaan. De enige voorwaarde was, mijn cd wil ik graag HEEL van je krijgen.

Een glimmende hamer, en een nog glimmender kind gingen samen lawaai maken in de schuur. Vol trots kwamen er allerlei kreten uit de schuur, en ja na een tijdje mijn cd. Dat die toch kapot was kwam doordat bij het uitwerpen er iets in de weg zat, en dit veroorzaakte allerlei krassen. Dit had zoon zelf ontdekt. Bij mijn opmerking: "En nu mag je hem weer in elkaar zetten", kreeg ik gelukkig de 'Ammehoela-mam!' blik.

Zo, nu nog hem laten autorijden, dan kan ik de laatste van zijn 'gevaarlijke ervaringen' lijst afvinken:)

 

Wil je ook weten waardoor ik me liet inspireren?

Klik dan op deze volgende link.

 

 

Vol verwachting klopt ons hart
11.12.2010 | Madelon | Spelen

Wat was het toch weer een heerlijke avond, en wat ben ik toch trots op mijn kinderen. Op allebei. Het is toch best een heel avontuur, dat Sinterklaasgebeuren. Sinterklaas die op televisie aankomt ('dan kan hij niet bij ons komen hé mam', 'nee dat kan niet schat').  Dan het Sinterklaasjournaal wat bij voorkeur en ’s avonds (als we dat al redden) en ’s morgens bekeken moest worden. Want stel je voor dat er ’s nachts wat zou gebeuren… En Sinterklaas die bij ons aankomt. En, de schoen zetten, en Sinterklaas op school, crèche en NSO. En Sinterklaas op judo, bij de voetbal en weet ik verder waar nog meer (die laatste heb ik maar overgeslagen, vond het wat veel). 

 

Zoon is nu vier, en maakt het hele Sinterklaasverhaal bewust mee. Dat vind ik wel heel leuk. Al moet ik toegeven dat ik vind dat hij veel te bijdehandte vragen stelt over het bestaan van Sinterklaas. Dus mijn antwoord was steevast: ‘Vraag maar aan Sinterklaas zelf’, en dat was nog wel eng. Maar, hij wilde wel een handje geven toen Sint aankwam, dat vond ik wel stoer. Hij kan er ook nog niet aan wennen dat Sinterklaas weer weg is en hoopt nog regelmatig op iets in zijn schoen. Helaas. 

 

Dochter is twee, en die vind het vooral allemaal heel ‘beetje pannend mama, Sinterklaas’. Pietjes vind ze leuk, maar die grote Sint, dat vind ze maar niks. Toen Sint aankwam, en langs ons liep wilde hij haar een aai geven, nou dat was dus niet gewenst (ik was doof aan een oor): 'NEEEEEEEEEE!' En ze dook nog net niet in de gracht achter me. Maar, vanachter haar grote broer, die zich ook zo ging voelen en gedragen, vond ze het allemaal ook wel leuk. Als hij maar in de buurt bleef. Zo schattig. 

 

Er werd fanatiek liedjes gezongen, elke dag kwam er wel een bij. Gelukkig werd dit niet elke avond een verzoek om de schoen te zetten. En, langzaam werkten we naar de grote dag. Lang van tevoren hadden mijn lief en ik al de speelgoedgidsen neergelegd, en heuse verlanglijstjes werden gemaakt. Gelukkig waren ze best bescheiden. *glim* En, ze zochten goed speelgoed uit: speel goed, knutsel goed, stoer goed en bouw goed. Zoals inmiddels bekend shoppen wij vooral online, dus de webwinkeliers hebben weer van ons kunnen genieten, naast de lokale speelgoedwinkel (want die had geen webshop). Op 5 december kwamen opa en oma, oom en tante met twee nichtjes (10 en 5) en oom en tante zonder kids. Zaten we daar met borrel, hapjes, broodjes en kaasjes, al wachtend op de hulppieten van 2 huizen verderop die zouden ‘bellen’. Gingen ze gewoon zitten puzzelen: Het was toch al gezellig! Toen de pepernoten vervolgens door de gang vlogen, wisten ze even niet hoe ze het hadden. Daar stond de zak, met cadeaus. Voor alle kindjes cadeaus. Na twee exemplaren vond zoon het wel mooi: 'wat een mooie cadeaus heb ik gekregen hé mam' *glim*, 'precies zoals ik had gevraagd'.  Zich vervolgens ernstig afvragend hoe Sint dat dan weet. En dochter was nergens meer te bekennen met haar ‘Bibelo’, had Sint dus goed uitgezocht. Ik zal verder niet ingaan op de hoeveelheid, het was weer veel te gek, maar wilde vooral stilstaan bij de dankbaarheid van onze kinderen voor elk cadeau dat ze kregen: overal werd aandacht aan besteed en mee gespeeld. En bij elke nieuwe cadeau waren ze weer verbaasd: 'voor mij? Nog een?'

 

 

Sinterklaascadeau
01.12.2010 | José | Spelen

Een rugzak met een boodschap. Zo kun je het beste deze stoere tas van Ekodepeko omschrijven. De tas is van biologisch katoen en sluit met magnetische knoopjes. Dankzij de verstelbare schouderbanden kun je de tas geheel passend maken voor jouw kind en is hij dus ideaal als schooltas bijvoorbeeld. De afbeelding op de rugzak helpt kinderen en volwassenen eraan herinneren om zuinig om te gaan met water. Op Ekodepeko.nl vind je verder veel duurzaam geproduceerde kinderkleding, zoals de ontzettend schattige Totally dotty hoodie.

 

 

 

Cadeautips
29.11.2010 | José | Spelen

Het is de week van Sinterklaas. Het is glad buiten, dus cadeautjes bestel je lekker via de computer:

 

Deze leuke etuis van biokatoen zijn voor iedereen een leuk Sinterklaascadeau. Voor jezelf of een andere volwassene, als etui voor pennen, naaispullen, make-up of andere kleine zaken die je graag bij elkaar houdt. Of voor je kind om spulletjes zoals klein speelgoed in op te bergen. Maar je kunt ze ook gebruiken in een rollenspel waarbij ze bijvoorbeeld dienst kunnen doen als portemonnee. Je koopt ze bij Natur-elle; een Nederlands merk dat baby & lifestyle producten verkoopt gemaakt van organische stoffen. De buitenkant van het etui is gemaakt van knipafval, waardoor dit cadeau niet alleen ontzettend duurzaam is, maar ook nog eens geheel uniek doordat geen enkel exemplaar hetzelfde is. Door de sluiting met de grote knoop zijn de tasjes ook voor kleine kinderhandjes makkelijk te openen en te sluiten. Op dezelfde site vind je trouwens ook leuke, herbruikbare cadeauverpakkingen.

 

 

Puur Speel Goed staat voor speelgoed, kleding en lichaamsverzorging gemaakt van natuurlijke materialen. Heel verantwoord en hartstikke leuk is deze Natuurlijke Verf Kit. Het pakket bevat alles wat je nodig hebt om de verf te maken, bewaren en gebruiken. Van de verf tot de kwasten, alles is zo duurzaam mogelijk geproduceerd en volledig niet-giftig. Met dit pakket maak je waterverf, vingerverf en nog veel meer om te kunnen verven op papier, maar bijvoorbeeld ook op klei. Kinderen vanaf drie jaar kunnen zich creatief helemaal uitleven met dit mooie cadeau. Op deze site nog veel meer moois voor kunstenaars in de dop, zoals krijtjes van bijenwas en potloden gemaakt van duurzaam hout.

 

 

Als je op zoek bent naar een echt stoer Sintcadeau dan is deze houten hijskraan van Wonderworld misschien wel precies wat je zoekt. Deze hijskraan kan echt tillen en is gemaakt van rubberhout van duurzame oorsprong. De gebruikte verf is op waterbasis, zonder giftige stoffen. Deze leuke hijskraan past prima in een rollenspel en met de bijgeleverde houten blokken en het waarschuwingsbord kan je kind gelijk aan de slag. Je koopt dit cadeau bij Greenjump, en op die site vind je nog veel meer stoere houten cadeaus zoals een houten tractor of een houten brandweerauto. Greenjump is een site die zich er voor inzet om biologische, verantwoorde en leuke artikelen voor baby’s en kinderen te verkopen. Je vindt er een zeer uitgebreid assortiment, en veel tekst en uitleg over de keuze voor bepaalde artikelen.

 

 

 

Afscheid en bedankt
26.11.2010 | AnneMarie | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

Daar zit ik dan… inspiratieloos… Mijn állerlaatste blog voor Kiind.nl en ik weet niet waar ik het over moet hebben. Nu is dat natuurlijk al een uitdaging op zich, en misschien ook best leuk voor een keer, een blog schrijven over niets.

Maar dan moet je je afvragen wie dat leest, zo’n nietszeggende blog. En, heb ik überhaupt tijd om hem te schrijven? Want het is natuurlijk niet voor niets dat ik véél te laat deze blog schrijf en inlever. Met het organiseren van een grote rampenoefening op mijn werk, een webwinkel die schreeuwt om een aanvulling van de voorraad, een kindje dat ziek was en een heleboel andere dingen die mijn aandacht vroegen, was het schrijven van dit afscheidsblog er gewoon bij ingeschoten. 

 

Daarom besluit ik bij deze om dit verhaal kort te houden. 

Maar ik wil wel graag een dankwoord uiten: voor de mensen van Kiind Magazine, dat ik drie maanden lang mijn verhalen via hun online magazine mocht delen met de wereld. En voor de mensen die mijn verhalen hebben gelezen en voor alle leuke en lieve reacties die ik erop heb gekregen.

 

Bedankt! 

 

 

Schoencadeautjes
22.11.2010 | Sandii | Spelen, Voeding

Wat zijn nou leuke cadeautjes om in de schoen te doen? Via twitter kwamen er veel tips binnen. We delen ze graag.

 

Een klein cadeautje voor onder de vijf euro:

Een punnikpaddestoel

Potloden

Nachthemd

Loco-boekje

Knutselspullen

Klein muziekinstrumentje

Leuke sloffen, sjaal of muts

 

Iets lekkers:

Paar pepernoten

Mandarijn

Zelfgemaakte koek

 

 

 

Goedkoop én duurzaam
10.11.2010 | Isis | Spelen, Opgroeien, Geboorte, Slapen

De kinderwagen waarin ik Thijmen vervoer, lokt vrij uiteenlopende reacties uit bij mensen op straat. Van 'dít is nou nog eens een kinderwagen!' tot 'is dat antiek?' en 'daar heb ik nog in gelegen/mee gelopen'. Onlangs werd ik door een oudere mevrouw aangesproken die het kennelijk als een mooie aanleiding zag om duidelijk te maken dat ze niets van modern moest hebben. 'Vroeger was alles beter', wist ze me te vertellen, 'tegenwoordig is alles duur en slecht.' Heel veel dingen kunnen inderdaad behoorlijk prijzig zijn, maar of het ook slecht is, waag ik te betwijfelen.

Een van de dingen die je moet doen tijdens je zwangerschap is het aanschaffen van babyspulletjes. Vooral de aanschaf van grote dingen, zoals de kinderwagen, het ledikantje en de commode, kan behoorlijk prijzig zijn. Als je bij een grote kinderwinkel gaat kijken, zie je de nieuwste kinderwagens. Die zijn al gauw een paar honderd euro. Voor een complete kinderkamer tel je zo 1000 euro neer. Maar dan heb je ook wat: een prachtige, bij elkaar passende set van kledingkast, ledikant, commode en wandplank. Of het dan ook duurzaam is moet je maar hopen. Het merk Ikke vermeldt in elk geval dat alles gemaakt is van FSC gecertificeerd hout. Dat houdt in dat de bossen waar het hout vandaan komt goed beheerd worden. Zo is de houtkap minder dan de aangroei en wordt er niet op steile hellingen gekapt, om erosie te voorkomen. Maar duurzaam is meer dan de herkomst van de materialen. Duurzaam is ook dat het op een verantwoorde manier geproduceerd is en niet door kinderhandjes gemaakt. Duurzaam is ook dat het zo mogelijk generaties lang meegaat.

In een opzicht had die mevrouw wel gelijk met haar opmerking dat tegenwoordig alles slecht is. 'Vroeger' wilde men vooral kwaliteit. Mensen hadden over het algemeen minder te spenderen dan nu. Men had domweg het geld niet om spullen snel te vervangen. Producten werden in die zin duurzamer gemaakt dan nu, zodat ze generaties lang meegingen. Met dank aan dat feit rijd ik nu met een 'antieke' kinderwagen. In de huidige maatschappij zijn we meer gericht op consumeren. We gooien producten sneller weg in plaats van er onderhoud aan te plegen en op die manier de levensduur te verlengen. Dat maakt het leven (onnodig) duurder. Het zorgt er ook voor dat producten snel moeten worden geproduceerd en het liefst ook goedkoop, want we willen niet dat het leven te duur wordt. Dat werkt ongewenste zaken als kinderarbeid in de hand. Gelukkig zijn er steeds meer producten te koop die in alle opzichten duurzaam geproduceerd zijn, maar die zijn een stuk duurder. Is het dan wel mogelijk om goedkoop te combineren met duurzaam? Het lijkt mij wel.

Een van de aspecten die een product duurzaam maakt, is dat het generaties lang meegaat en wordt hergebruikt. Er zijn heel veel dingen voor de kinderkamer tweedehands te krijgen, op sites als Marktplaats maar ook in de kringloopwinkel. Het voordeel van hergebruik is dat het niet weggegooid hoeft te worden en dat het je enorm veel geld scheelt. Tien euro voor een in prima staat verkerende tweedehands Maxi Cosi is toch aanzienlijk makkelijker te betalen dan de 140 euro die je voor een nieuwe neertelt. Als de vorige eigenaar de Maxi Cosi had weggegooid in plaats van deze naar de kringloopwinkel te brengen, was deze vernietigd. In de meeste gevallen gebeurt dat door verbranding, met alle schadelijke gevolgen voor het milieu van dien. Dat is niet echt duurzaam.

Als ik zo eens rondkijk in Thijmens kamer constateer ik dat eigenlijk alles tweedehands is. Helemaal duurzaam is het misschien niet allemaal - mijn oude kledingkast is niet van FSC gecertificeerd hout gemaakt en het oude bureaublad dat als commode dient ook niet. Waar het riet van de oude wieg van mijn schoonmoeder vandaan komt durf ik niet te zeggen. Maar doordat ik het opnieuw gebruik voorkom ik dat ik het moet weggooien en veel geld moet spenderen aan nieuwe spullen. Babywinkels zullen hier vast niet blij van worden - het scheelt ze inkomsten. Maar doordat ik zaken kreeg van familie, Marktplaats afstruinde en het een en ander bij de kringloop vond heb ik mezelf een hoop geld bespaard én doe ik aan 'recycling'. Toch nog behoorlijk duurzaam dus.

Plastic
07.11.2010 | Tam | Spelen, Opgroeien, Voeding

De wereld verandert en wij moeten erin mee. Tenminste, als we een toekomst willen geven aan onze kinderen. Sinds we dit jaar begonnen zijn met biologisch eten, ben ik ook een beetje gaan rondkijken op internet voor informatie waar en hoe je aan biologische producten kunt komen. Tijdens mijn zoektocht kwam ik artikelen tegen over dat ook huishoudelijke producten en speelgoed niet altijd gezond zijn en niet goed is voor het milieu. Vooral als het van plastic was. Nou, daar stond ik wel even van te kijken! Omdat ik nogal zo’n paniekerige mama ben en alles gezond en goed voor mijn kinderen wil, wilde ik ook alles wat plastic was in huis de deur uit gooien. Maar ja, het had wel allemaal veel geld gekost en sommige spulletjes waren te leuk om weg te doen.

 

Om te beginnen probeer ik mijn kinderen te leren dat ze beter kunnen kiezen voor speelgoed wat goedgekeurd is. Helaas lukt het niet echt, want playmobil schijnt erg in te zijn. Mijn zoon speelt regelmatig bij vriendjes en wil dan ook wat zij hebben aan speelgoed. Ja, dan sta ik weer voor een dilemma. Wel of geen playmobil? Helaas heb ik eraan toegegeven en zijn er in loop van tijd playmobil auto’s en een playmobil brandweerkazerne in zijn bezit gekomen. Ik baal er enorm van, maar ik zie ook dat hij er erg blij mee is. Toch voel ik me een slechte mama, want ik laat mijn zoon wel met plastic speelgoed spelen. En dan is zijn zusje van twee ook een enorme fan van playmobil geworden. En dan niet alleen om mee te spelen, maar ook om in haar mond te stoppen.  

 

Hoe los ik dit nou op? Nou gewoon geen plastic speelgoed meer kopen. Daar moeten mijn man en ik nu echt mee beginnen. Maar ja, ook mijn man en ik moeten opletten met het kopen. Ik hou namelijk van leuk gek spul en dat kan ik niet altijd vinden op de biologische markt. En mijn man is een fan van plastic flesjes, terwijl we thuis mooie flessen van Klean Kanteen hebben staan. En als we thuiskomen van het boodschappen doen, realiseer ik me weer dat we een plastic tasje hebben gekocht terwijl we thuis zoveel leuke boodschappentassen hebben staan. Maar het is wel moeilijk om goed op te letten wat van plastic is. Want als je het goed bekijkt kan je bijna niet om plastic heen. Een leuke dvdfilm zit in een plastic hoesje en het vleeswaren zit in een plastic verpakking. We proberen ons best te doen en hebben de plastic kinderbordjes, bekers en bestek de deur al uit gedaan. En in plaats daarvan heb ik biologische bordjes gekocht voor de kindjes. Dat is al een goed begin! 

 

Er zal een tijd komen dat plastic niet meer bij ons de deur in komt. Maar ja, hoe zit het dan met plastic dat gerecycled wordt. Is dat dan nou wel of niet goed? Nou ja, dat is weer een vraag waar ik binnenkort het antwoord op zal vinden! 

 

  

<< oudere berichten  |  nieuwere berichten >>