Labels
Draagdoeken | Er op uit | Geboorte | Luieren | Opgroeien
Slapen | Spelen | Voeding

Inhoud
Maak het | In Beeld | Leesvoer | Blog
Beginpagina | Over Kiind | Zoeken | Nieuwsbrief

Warme truien dag
09.02.2012 | Jannie | Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding

Speel jezelf warm, drink iets warms of ga gewoon de hele dag op pad. Houd zo de verwarming lekker laag!

 

√ Gezond kindermenu: hier krijgen kinderen écht eten
26.01.2012 | Madelon | Voeding

We vroegen het ons toevallig deze week af, de week dat we na het ‘kerstreces’ weer ons biologische groentepakket kregen van de lokale kweker: hoe lang doen we dat nou al, letten op E-nummers en andere toevoegingen. Het blijkt inmiddels bijna een jaar geleden dat we tot een soort van inkeer zijn gekomen. Toevallig ook dat net nu, of zou dat door het nieuwe jaar komen, er gesproken wordt over een vettaks, en de (on)zin daarvan. Ik hou van goed lekker eten, bij voorkeur zonder toevoegingen. Waarom doen we dan allemaal zo gek, met 30 soorten chips, en toevoegingen om eten lekkerder te maken. Terwijl we ook kiezen voor √bewust.

Ik las laatst dit opiniestuk van Janneke Vreugdenhil (klik vooral even door!) Ik kreeg alleen al van de opsomming van ingrediënten in margarine de kriebels. Maar los daarvan, het komt er op neer dat als we met elkaar ‘gewoon’ gezond gaan eten, we al een heel eind verder komen. Deze week kwam ik terecht in een discussie over kindermenu’s in restaurants: kenmerken van kindermenu’s zijn doorgaans ‘zoet, vet en knapperig’, om @eetschrijver te citeren. Een vriendin van mij startte de discussie, en Eetschrijver maakte er blog over: waarom accepteren we collectief dat onze kinderen ongezond eten als we uit eten gaan (en wijzelf heel vaak niet). Hij roept op om collectief te gaan voor een nieuw label voor (kindvriendelijke) horeca: ‘√ hier krijgt een kind écht eten’. Ik ben voor. Waarom zouden kinderen niet gewoon de kleine portie van de volwassenen kunnen eten, of in ieder geval van dat wat ze zelf lekker vinden maar niet per definitie zoet, vet of knapperig is.

Nu ga ik natuurlijk niet zeggen dat ik nooit naar een pannenkoekenhuis ga, zo vaak gaan we niet uit eten. En ook niet dat onze kinderen nooit zeuren over iets dat ze niet lekker vinden. Maar, we laten ze wel eens kiezen: wil je pasta of pasta? De afwisseling zit in het sausje, en dat mag nooit rood zijn (ieuw, tomaten, die lust ik niet) en liefst vegetarisch (ik wil geen kip...), en dan wel met – desnoods diepvries – erwtjes. En wat dacht je van een bordje rauwkost als voorgerecht: stukjes komkommer, stukjes tomaat, worteltjes. En dan ook graag voor een eerlijke prijs. Want, als je het dan hebt over vettaks, ben ik het met Janneke eens: als vet duur wordt, wordt dan niet-vet minder duur? Dat zou ik een eerlijke deal vinden. En trouwens, vroeger, toen obesitas nog een uitzondering was, at iedereen roomboter. Omdat er niets anders was.  Ik bedoel maar…

PS: en ik zou het fijn vinden als iedereen nu ook nog ophoudt met het trakteren van snoep, koek en chips, maar iets langer nadenkt over de traktatie. Ja het is feest, en het is potverdorie 30x per jaar feest, en dan vergeet ik de leerkrachten die jarig zijn, de feesten die er gegeven worden, de partijtjes die gevierd worden, de feestdagen vol extra’s, de NSO die niet kan achterblijven en de sportclub die ook niet onder wil doen. √Kies bewust. Maar dan anders. Hoe moeilijk is het? Of ga ik nu te ver?

NB: ook Kiind schreef eerder over kindvriendelijke restaurants.

Snoep gezond, eet meer suiker
25.01.2012 | Jannie | Voeding

Het gaat blijkbaar niet goed met de suikerindustrie sinds we allemaal steeds bewuster gaan eten. Niet goed voor de centen en dus voeren ze campagne.
Tot deze onthutsende ontdekking (de tweede ontdekking, de eerste ontdekking was prima) kwam ik toen ik het artikel las van Miss Natural. Compleet met 'informatieve' website proberen ze ons te laten inzien dat suiker niet zoveel kwaad kan.
Suiker, het meest geraffineerde stukje natuur?

Lees hier het artikel en let vooral ook op de bijzonder advertenties die het stuk opsieren.
http://missnatural.nl/suiker-met-een-vreemde-nasmaak

Lees ook ons artikel over suiker:
http://www.kiind.nl/articles/148/Suiker__zout_en_witmeel.html

Eco & Zo Beurs!
18.08.2011 | Jannie | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

Een paar weken geleden ontving ik een erg leuk mailtje. Of Kiind misschien mee wilde doen aan de Eco & Zo beurs. Ik snuffelde op de website en was meteen helemaal weg van het initiatief. Ik droomde al helemaal weg bij huizen van stro en leem. Dat beloofd een hele inspirerende dag te worden.

 

En natuurlijk willen wij mee doen! Met een deadline voor Kiind voor de deur zit ik nu dus ook midden in de voorbereiding van de beurs. Spannend en druk, maar ik heb er vooral weer veel zin in.

 

Komen jullie ook?

28 augustus van 10.00u tot 18.00u

 

Locatie:

de Waterburcht
Kattestraat 22
3770 Millen – Riemst

 

Tickets:

2 euro, kinderen tot 12 jaar gratis

 

www.ecoenzo.be

 

Foto van VDS Robby

De Ouders Natuurlijk! beurs
20.06.2011 | Sandii | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

3 juli 2011 Beurs: ‘Ouders Natuurlijk’

Alles wat je wilt weten over natuurlijk ouderschap

 

Op 3 juli 2011 is in Arnhem de beurs Ouders Natuurlijk. Van 10.00-17.00 uur zijn alle zwangeren, jonge ouders, zorgverleners en overige geïnteresseerden van harte welkom. Op dit unieke evenement vind je alles wat te maken heeft met natuurlijk ouderschap. De hele dag door zijn er diverse lezingen en workshops, maar ook de webshops zijn rijk vertegenwoordigd.

 

Kijken & shoppen

Maak een ronde langs de stands en leer alle webwinkel-producten van dichtbij kennen, ooit al zo’n vrolijk wasbaar zoogcompres van Cute Cotton in het echt bewonderd? Dit is je kans. Maar er zijn ook veel draagwinkels - zoals bijvoorbeeld Dragen & Zo - met hun stands. Beoordeel met eigen ogen welk type drager goed bij jou en je kindje past. Natuurlijk ouderschap draait uiteraard niet alleen om voeden en dragen, daarom zijn er ook tal van andere shops met hun producten. Mama I laat bijvoorbeeld zien dat eco-kleding en speelgoed absoluut niet saai hoeft te zijn!

 

Leren & Proberen
Naast shoppen valt er ook veel te leren voor de liefhebber. Diverse lezingen & workshops bieden je de kans om meer te weten te komen over specifieke onderdelen, bijvoorbeeld: bijvoeding, huidverzorging, babydragen en ontspannen bevallen. Kijk op www.oudersnatuurlijk.nl voor het volledige en meest actuele overzicht lezingen & workshops.

 

Dagje uit

Maak er een gezellig dagje uit van. Aan alles is gedacht: knutselhoek, verkoop van eten en drinken en natuurlijk een voedingsruimte om in alle rust even bij te komen van de drukte. 

 

Voor de eerste 100 bezoekers is er een leuke giftbag. Organisator Petra Mengerink van Naturebabies heet je van harte welkom! Al voor de tweede keer organiseert zij Ouders Natuurlijk, maar nu op een centralere locatie in Nederland, makkelijk toegankelijk voor iedereen.

 

Alle feiten op een rij:

- 3 juli 2011 van 10.00 - 17.00 uur; 

- Van der Valk Hotel Duiven, Impuls 2, Arnhem (het hotel ligt aan de A12 en is eenvoudig te bereiken);

- grote webwinkel-markt;

- lezingen & workshops;

- knutselhoek voor de kleintjes;

- eerste 100 bezoekers krijgen giftbag;

- voedings- en verschoningsruimte aanwezig.

- Entree: Volwassenen: € 7,50 p.p. Kinderen van 12 tot 16: € 5,00 p.p.

Kinderen tot 12 jaar gratis. Kaarten zijn online te bestellen.

 

Kijk voor alle informatie op www.oudersnatuurlijk.nl

 

En Kiind Magazine is er ook bij met een lezing over spel!

 

 

'I zag'
16.06.2011 | Miranda | Draagdoeken, Spelen, Er op uit, Opgroeien, Voeding, Luieren, Geboorte, Slapen

Dit is dan mijn laatste blog voor Kiind.

Veel plezier heb ik beleefd aan het schrijven van deze blogs. Een prettige bijkomstigheid was dat ik een extra moment stilstond bij hoe de afgelopen week voor ons en onze kinderen was geweest. Toen ik begon met bloggen heb ik me voorgenomen te stoppen zodra een naaste aanstoot zou nemen aan een blog. Dat moment is nu daar.

 

In de Educare las ik laatst de column “Wen they zig, you zag”. De kern van deze column ging over het out of the box, of buiten de kaders denken. En het knelpunt dat dit soms met zich mee kan brengen.

Kiind Magazine heeft ons een verbondenheid gebracht en handenvol inspiratie, waar we nog lang uit kunnen blijven putten. Het was een warm nest, vanwaar ik nu mijn vleugels uit ga slaan naar andere schrijfsels. Tot besluit voor jullie en jullie ‘Kiindjes’ een gedichtje uit eigen bundel:

 

Als ik een vlo was,

dan sprong ik spronger-de-sprong,

zo snel ik kon

langs staarten, krullen en strikken,

om de vlo voor me te kunnen tikken.

 

Warme groet uit een mild hart, Miranda

 

 

Kunstgebitje?
04.06.2011 | Madelon | Opgroeien, Voeding

Niet zozeer een verhaal over ons leven dit keer, maar meer een algemene zorg dit ik graag wil delen dit keer. De laatste tijd gingen veel van deze artikelen over ‘tandbederf’, en de grootschaligheid waarin dit gebeurt. Tandartsen die hele gebitten van kinderen van twee moeten verwijderen omdat ze volkomen verrot zijn. Ik schrik daar heel erg van. 

 

Nu moet je weten dat ik de dochter ben van een tandarts (mijn vader) en een diëtiste (mijn moeder). Dus, dat ik wellicht wat ‘verknipt’ ben in mondhygiëne en eetgewoonten (al eet ik ook gewoon patat en frikadellen hoor!), mag je voor lief nemen, dat is me nu eenmaal met de zogenaamde paplepel ingegoten. Hoe dan ook, als ik iemand tegenkom die lelijke tanden heeft (en dat is in mijn optiek nogal snel), dan kan ik niet anders dan me daar op focussen. Misschien ook daarom dat ik me zo bezighoud met tanden poetsen. Bij mezelf, en bij onze kinderen. Even voor de goede orde, ik heb geen gaatjes, vullingen of wat dan ook, en ik ben ruim 36! Gaat dus hopelijk ook niet meer gebeuren.  

 

Maar, tandenpoetsen is voor ons zo’n gewoonte. Dat doe je gewoon. Voor elk moment dat je iets eet (of dat nou snoep is of gewoon eten) krijg je een aanval op je tanden. En het duurt twee uur voordat dit geneutraliseerd is (stond in de krant, verzin ik niet zelf). Dus, je kunt je voorstellen wat al die snoepjes onderweg als gevolg kunnen hebben, naast je gewone 3x per dag maaltijd, fruit tussendoor en ergens misschien nog ‘wat lekkers’ (want fruit is natuurlijk ook gewoon hartstikke lekker!). En ik verbaas me ook elke keer weer over het winkelpersoneel dat zegt ‘ze mag toch wel een snoepje hé’, dat snoepje al ongeveer in de mond van mijn dochter gestopt hebbende, zodat ik bijna geen ‘NEE’ meer kán zeggen. Hou daar nou eens mee op! 

 

Terug naar die kindercariës: want hoe komt dat dan? En wat is er gebeurd met de bijna indoctrinatie van zo’n dertig jaar geleden over de voorkoming daarvan? Met als gevolg dat kindercariës inderdaad minder werd, veel minder. Een kleine greep: continu aanbieden van eten en vooral ook suikerrijk drinken (en in diksap zit ook suiker), baby’s naar bed doen met fles met limonade naast zich, slecht of niet tandenpoetsen (want dat is zo zielig). Over dat tandenpoetsen had ik laatst met vrienden een discussie: hun neefje van 12 had verrotte tanden en geen enkele kies was vullingvrij. Want, zo redeneerde zijn moeder, 'je kunt een kind niet dwingen zijn tanden te poetsen'. Je veegt toch ook je billen af na een toiletbezoek, waarom dan niet je tanden poetsen? Het hoort er gewoon bij! Het heeft niet te maken met dwingen.  

 

Onze kinderen zien de plaatjes uit de krant ook, en vinden dat maar vies. Dus, zonder enige discussie en met de mond wijd open (en om de tong weg te krijgen laat ik ze ‘A’ zeggen) wordt er bij ons 2x per dag gepoetst. Nog niet de hele twee minuten, maar wel met poetsen van alle vlakken. En na het poetsen krijgen ze een fluoridetabletje. Net als ik vroeger. Nu maar hopen dat het hetzelfde effect heeft: zonder gaatjes tot je 36^e (of liever levenslang). 

 

Gelukkig vond ik op de site van GGD Nederland dat ook zij, ondanks het feit dat mondverzorging geen gezondheidsprioriteit blijkt te zijn, gelukkig aan de slag gaan met het probleem en scholen vraagt zich aan te sluiten bij het preventieprogramma mondzorg.

 

Laten we hopen dat het ergens toe leidt, al is het maar minder snoep traktaties op school, want dat vind ik – zoals jullie al weten – ook geen goed idee. Onder andere om deze reden. 

 

Meer lezen?

Tandenpoetsen op Kiind

Artikel van de GGD

 

Eten uit eigen moestuin
29.05.2011 | Jannie | Voeding

Radijs en snijsla uit eigen moestuin zijn geoogst. Hoewel er al vanalles geoogst kan worden, kan er ook nog steeds gezaaid worden. Maak dus een vierkante meter tuin vrij en start de verwondering van hoe een zaadje uiteindelijk je maaltijd wordt.

Kiind helpt je daarbij: http://www.kiind.nl/articles/167/.

 

 

 

Niet voeren!
24.05.2011 | Miranda | Voeding

Afgelopen weekend hadden we het verjaardagspartijtje van een van onze nichtjes. Met zoonlief (van zes maanden) op schoot zit ik te kletsen met zijn opa. Ineens zie ik een lepel met een toef slagroom voor de neus van zoonlief. Even denk ik nog dat het een grapje is, om te kijken of het de aandacht trekt van onze zoon. Maar het lijkt toch echt de bedoeling dat deze lepel in de mond van zoonlief belandt.
Stomverbaasd ben ik!
Buiten dat wij het principe hebben onze kinderen zeker hun eerste twee levensjaren geen suiker te geven, is zoonlief pas een halfjaar. En is hij daarmee nog maar net begonnen met groente en fruit.

Wat is het toch dat mensen regelmatig allerlei eten - en dan met name zoetigheid - in onze kinderen willen stoppen?

Het valt niet altijd mee om aan de tussendoortjesmaffia te ontsnappen.
In de supermarkt laatst ging dochterlief van alles uit het rek bij de kassa trekken. Als ik haar hierin corrigeer gaat ze huilen, zo tegen een kleine peuterdriftbui aan. Op dat moment zegt de kassajuf 'Ach, mag ze dan misschien een snoepje?'.
Zondag ben ik met dochterlief gaan fietsen. We hebben samen wat gedronken bij een theehuisje waar ook een markt was van biologische boeren. Bij een kraampje lagen wat spekkies. Dochterlief mag er één van mij hebben. Bij het volgende kraampje vraagt een vrouw of dochterlief een spekkie mag. Als ik bedank en zeg dat mijn dochter er al één heeft gehad wordt ik aangekeken alsof ik de strengste der moeders ben.

Toen onze dochter klein was namen we altijd bakjes met fruit of suikervrij lekkers voor haar mee. Nu zij bijna drie is nemen we niets meer voor haar mee en kan zij wat taart of iets dergelijks proeven op een feestje. Alleen bepalen wij dan de hoeveelheid en wat. Mensen zeggen dan weleens dat wij makkelijker zijn geworden. Wij zijn niet makkelijker geworden, onze dochter is ouder geworden. En zoonlief? Hem staat hetzelfde te wachten ;)

Volgende week wordt dochterlief drie. Dan mag er hier lekker gesnoept worden van de appel-gierst-soufflé en een rabarber-aardbeientaart, natuurlijk suikervrij.

Feestweek
07.05.2011 | Madelon | Voeding

Elk jaar is het weer een feest, de verjaardag van de kinderen. Als je dit leest, val je midden in onze festiviteiten. Ik kan me daar erg op verheugen, gewoon omdat ze het zelf heel spannend en leuk vinden, en ze eigenlijk helemaal niet weten wat het betekent. Tot nu. 

 

Zoon is deze week jarig, hij wordt vijf. Wat ik altijd heel fijn vond, was dat onze kinderen nooit zoveel verwachtingen hadden van hun verjaardag. Ja, natuurlijk de cadeautjes en de taart met kaarsjes, het zingen en bezoek. Maar, hoe die cadeaus er dan uitzagen, en wat voor taart dat was, dat was nooit zo relevant. Als het er maar was. Dit jaar is dat anders.

 

Want, als je vijf wordt zit je in ons land doorgaans op school. En heb je dus de verjaardag van – in ons geval – de hele school al achter de rug. Met alle (on)gewenste bijeffecten. Ik blijf me namelijk verbazen over traktaties (ALTIJD snoep), de feestjes (speelparadijzen) en de hoeveelheid kinderen op een kinderpartijtje. Noem me conservatief, niet hip, ‘doe-niet-zo-moeilijk-het-is-feest', en variaties op dat thema. Ik vind dat dus echt onzin. Ze worden vijf (of zes)! En, een traktatie kan toch ook een leuk cadeautje zijn? Waarom moet dat nou altijd snoep zijn? Omdat het feest is? Het is elk jaar dertig keer feest. En dertig keer een partijtje. En dan ook nog op de opvang. Het kan niet elke dag ‘feest’ zijn! Er zijn toch alternatieven? En, naar overdekte speelparadijzen of andere grote partijtjes: als je daar nu al aan begint, wat moet je dan nog bedenken als ze straks tien worden? Waar gaat het heen? Nou ja, zielig of niet, wij hebben er voor gekozen om het toch een beetje anders te doen.

 

Als fervent webshopper heb ik de nodige leuke cadeautjes geshopt om te trakteren. Zit geen suiker in! En, het feestje doen we lekker thuis, op het schateiland tegenover ons huis (dat is een soort mini-Nieuwkoopse-plassen) en op het grote veld bij ons achter. En daar hebben we een verhaal omheen bedacht, zodat het ook nog wel een beetje spannend en leuk is. En de mannen straks op het partijtje helemaal los kunnen. Dan is het huis maar even vies. Voor de zekerheid hebben we de inhoud van de spelletjes nog wel even gecheckt bij onze man, maar hij vond het helemaal leuk. En hij mocht zelf kiezen wie hij wilde uitnodigen (en toen hij op zes uitkwam terwijl we vijf hadden gezegd, vonden we dat ook goed). Uiteindelijk viert hij vijf keer zijn verjaardag: op z’n verjaardag, de dag erna (met familie), op maandag op school (want het is vakantie), op dinsdag op de NSO (dat kon niet op school vanwege de schoolfotograaf, dan werd het te druk) en op woensdag het partijtje. Nou me dunkt: dat noem ik een feestWEEK!

 

Meer lezen?

Feest vieren

Jarige job

Kinderpartijtje indianenfeest

 

 

Zoek ze!
23.04.2011 | Jannie | Spelen, Opgroeien, Voeding

 

Schadelijke bacteriën in groenten ontdekt
22.04.2011 | Sandii | Voeding



Back to basic
03.03.2011 | Miranda | Voeding

Mijn lief en ik eten doorgaans verantwoord, gezond en zo hier en daar biologisch. Er wordt elke dag vers gekookt. En waar we vroeger als kind alleen in het weekend een bakje chips en een glaasje limonade hadden, hebben we nu alleen in het weekend onze nootjes en speciaal biertje. Niet zo heel vreemd dus dat wij onze kinderen ook als het om eten gaat vrij verantwoord opvoeden.

Zo heeft onze dochter totdat zij twee werd geen snoep of koek gekregen. Regelmatig werd hier dan kritisch op gereageerd vanuit onze omgeving. De kassajuf van de supermarkt kijkt mij regelmatig aan alsof ik een Spartaanse moeder ben, als mijn dochter geen koekje mag. Eenzelfde blik kreeg ik van een schoonzus, die ik voor een tweede keer weigerde bij mijn toen eenjarige dochter een stuk slagroomtaart in haar mondje te stoppen…

 

Inmiddels zijn wij naar onze dochter wat soepeler geworden. Niet omdat wij nu een andere mening zijn toegedaan, maar puur omdat zij nu ouder is. Op verjaardagen nemen we voor onze dochter geen bakjes met ‘verantwoord snoep’ meer mee. Zij kan nu net als de andere aanwezige kindjes snoepen, alleen begeleiden wij haar dan weer in de hoeveelheden. Dit omdat ‘ongezonde’ dingen nu eenmaal niet uit te bannen zijn en we haar dus maar beter kunnen leren hoe hiermee om te gaan.

 

Ondertussen hadden de zogenaamde ‘kinderkoekjes’ bij ons hun intrede gedaan. Maar dan wel die met zoveel procent minder vet, alleen natuurlijke suikers of met een "Ik kies bewust" sticker. Helemaal prima (en lekker makkelijk moet ik toegeven). Tot ik een paar weken geleden in de Happinez een artikel las over de ‘Food rules’ van Michael Pollan. Regel vijf is: ‘Vermijd voedsel waarbij suiker in de top drie van de ingrediënten vernoemd staat’. Gewapend met deze regel ben ik de supermarkt ingegaan om een verantwoord tussendoortje voor mijn dochter te gaan kopen. En ik had het serieus niet verwacht, maar het was echt niet te vinden! Zelfs niet bij de bekendere merken, of de ‘ik kies bewust’ stickers . In elk snoepje of koekje zat wel dertig procent suiker, dat was een behoorlijke eyeopener voor ons.

 

Nu zijn de ‘peuterkoekjes’ weer uit ons assortiment verdwenen en komen er – in ons huis – enkel nog maar gezonde tussendoortjes op tafel. En ik moet zeggen dat deze mijn creativiteit ook veel meer stimuleren. Zo hebben we vanochtend een fruitsmoothie met yoghurt gedronken, hebben we het weekend de gezonde koekjes van Kiind gebakken en las ik  deze week in het boek van Stefan Kleintjes dat zoethout ook een gezond tussendoortje is voor kinderen (ook voor mama erg fijn).

Gelukkig wordt hier weer de groentela door dochterlief geplunderd ; )

 

Meer weten?

http://www.kiind.nl/articles/107/Voeding_met_gebakken_lucht.html

 

 

Gezond eten?
19.02.2011 | Madelon | Voeding

Noem het toeval, of misschien moest het zo zijn, maar de afgelopen maand ben ik in willekeurige volgorde geconfronteerd met – laat ik het noemen - ‘gezond eten en slechte toevoegingen’. Ik ben groot fan van het kookmagazine Delicious., met superfijne recepten, altijd gebaseerd op het seizoen en ook met focus op biologisch. Nu stond er in het januari nummer een stukje over eten = weten. Dit keer was de titel “Iemand een onsje E-nummers”. In de inleiding stond “we lazen het boekje ‘Wat zit er in uw eten?’ en raakten een beetje van streek”. Aangezien ik zelf ook nogal van puur eten houd, haalde ik dat boekje uit de bieb. En, je raad het al, mijn reactie was hetzelfde. Ik schrok me een ongeluk. 

 

Vervolgens lees ik in Yoga-magazine een interview met een yoga-voedingsinstructeur die gewoon doodleuk zegt: ‘Een zak chips leegeten lukt prima, maar onbeperkt ananas eten lukt je niet’. Waarom eten we de ongezonde dingen teveel, en de producten die gewoon in de natuur groeien en bloeien kennelijk veel minder. Haar antwoord lag in de trant “de natuur legt daar een automatische rem op”. Het boekje ‘ Wat zit er in uw eten?’ zegt dat er in chips (en heel veel andere producten) een toevoeging zit die maakt dat je zin krijgt in meer. Tja, ik eet ook heel graag chips, en nootjes etcetera, en die hand blijft maar in de zak gaan om er gevuld weer uit te komen. Dus ik zag de kern van waarheid wel. Maar, wat die stoffen als effect op je gezondheid en gestel hebben, en vooral op dat van kinderen, daar schrok ik ook van.  

 

Komt in februari de nieuwe Kiind uit en waar gaat het eerste artikel over, juist, die toevoegingen en gezond eten. En tot slot is er in EenVandaag een item over de relatie tussen ADHD en voedingsstoffen. 

Het moest zo zijn. Het zijn wel allemaal appels en peren die ik hier met elkaar vergelijk, maar de boodschap is dat voeding wel degelijk invloed heeft op je gemoedstoestand. Waar ik me over verbaas is dat er vooral in het boekje ‘Wat zit er in uw eten?’ heel fanatiek wordt gewaarschuwd, maar dat ik er weinig wetenschappelijk ervaringen over terug kan vinden. Met uitzondering  van een paar amateuristische websites. Maar, ik vind het plausibel, want waarom zou ik toevoegingen eten of drinken die ik niet nodig heb? Dus, ik heb het boekje gekocht, en sinds kort lees ik etiketten, neem ik het boekje mee om te testen (het zijn nogal wat stoffen, die toevoegingen), hebben we alle chips, behalve naturel, en light-producten uit de kast geschrapt en heeft de reformwinkel er een nieuwe klant bij. Nu eens kijken welk effect het op de kinderen heeft. Op mij heeft het wel effect, ik ben namelijk veel minder moe. En dat alleen is me zoveel waard. Oh ja, en leuke bijkomstigheid, ik heb minder zin in snoepen, doe dat ook minder, en val er nog van af ook! 

 

PS: Delicous. noemt ook het boekje "Stefan Gates on E-numbers", hij is wat minder strikt, en ziet minder gevaar. En hij heeft een tip waar ik me sowieso wel in kan vinden: “Don’t eat to much rubbish, have fun with your food and please teach your kids to cook”. 

 

 

Volgen, niet leiden
10.02.2011 | Miranda | Voeding, Slapen

In de stad kwam ik een vriendin tegen met haar zoontje van drie maanden. Het mannetje begon een paar keer te jammeren en werd vervolgens liefdevol getroost door zijn moeder. Bij de derde keer vroeg mijn vriendin hoe laat het was en zei: ‘Oh ja, het is tijd voor een voeding’.

We moesten allebei lachen. Voor mij was dit een herkenbare situatie. Al een paar keer is het me overkomen dat ik zoonlief aan het troosten was om een paar minuten later tot het besef te komen dat hij gewoon honger heeft. Wat is het toch dat, ondanks onze wens het zo natuurlijk mogelijk te doen, we telkens terugvallen op een ritme? Voor mij omdat het een zekere voorspelbaarheid met zich meebrengt, die het makkelijker maakt mijn dag in te delen of zaken te plannen. En dan is er weer een kindje met zijn eigen ritme en voorkeuren die me weer leert te ‘zijn in het moment’.

Met onze zoon zijn we al sinds zijn geboorte aan het zoeken naar zijn ritme. En dan heb ik het niet over voedingen, want onze kleine man kan heel goed duidelijk maken wanneer hij honger heeft. Het gaat vooral om het slapen overdag, hij lijkt zich met geen mogelijkheid over te kunnen geven aan zijn vermoeidheid. Tot ik vanochtend ineens een ‘Aha-erlebnis’ had en me besefte dat ik hem onbewust was gaan vergelijken met zijn zus.

Onze dochter was altijd het meest actief na haar voeding. Zij speelde en brabbelde tot zij moe was om vervolgens te slapen tot aan haar volgende voeding. Wij hadden bij onze zoon deze zelfde verwachting. Dus gingen wij na elke voeding gezellig met hem zitten ‘kletsen’ en spelen, waarna Auke vele hazenslaapjes deed zonder echt uitgerust te lijken. Toen hij vanochtend direct na zijn voeding twee uur aan een stuk had geslapen en me vervolgens aan keek met een blik die leek te zeggen ‘spelen?’, viel het spreekwoordelijke kwartje. Onze kleine man wil direct na zijn voeding slapen in plaats van wakker gehouden te worden door zijn ouders… Als hij dan uitgerust is wil hij weer spelen en ontdekken om vervolgens na een voeding weer moe en voldaan te gaan slapen.

En zo is het telkens opnieuw weer zoeken naar de voor ons juiste balans tussen volgen en leiden.

<< oudere berichten