Antje kan haar geluk niet op. Eerder won ze al iets via Kiind, en nu werd weer haar naam uit de hoge hoed getoverd! Ze mag lekker shoppen bij ikgeefborstvoeding.nl. Via twitter tipte ze mensen ons artikel 'Lekker Luierloos'.

Leuk detail is dat ze over een paar weken haar 2jarig borstvoedingsjubileum viert. Een mooi moment om jezelf met iets te verwennen.

Denken jullie aan de give-away?
Dit keer kun je zelf iets uitzoeken bij ikgeefborstvoeding.nl. Wij mogen namelijk een cadeaubon weggeven ter waarde van €15,00! Worden het de leuke betje-kaarten, een handige Milkband of toch een shirt van biologisch katoen?

Je doet zo mee:

- Stuur een artikel van ons door naar iemand anders via mail, twitter, facebook of hyves en mail ons het bewijs ( info@kiind.nl ).

OF

- Plaats op je blog of website deze give-away en mail ons het bewijs ( info@kiind.nl ).

Tip: bewijs kun je leveren door je bericht te kopiëren of een print screen te maken.

31 december is de laatst dag dat je nog mee kan doen!

Foodwatch, een onafhankelijke non-profit consumentenorganisatie, onthulde onlangs op hun website en in het programma Kassa dat Blue Band Goede Start! witbrood geen goed alternatief is voor volkoren brood. Het bevat maar weinig gezonde voedingsvezels en micronutriënten die van nature in volkorenmeel voorkomen. De vezels zijn als het ware vervangen door kunstmatige toevoegingen. Deze hebben echter niet dezelfde positieve effecten als volkorenbrood.

De vezels die toegevoegd worden bieden niet dezelfde bescherming tegen hart- en vaatziekten als de natuurlijke vezels. Van de Gezondheidsraad mogen deze geïsoleerde vezels dan ook niet meegeteld worden in de berekening van de dagelijks aanbevolen hoeveelheid voedingsvezels. Dit gebeurd op dit moment nog wel. Daarnaast houden de voedingsmiddelenproducenten een veel lagere hoeveelheid (25 gram) te consumeren vezels per dag aan dan de Gezondheidsraad doet (30-40 gram).

Blue Band Goede Start! witbrood wordt met name gekocht door ouders. Ten onrechte wordt de illusie gewekt dat kinderen door het eten van dit product de benodigde hoeveelheid vezels binnenkrijgt. Het blijft daarom nog steeds gezonder om gewoon volkorenbrood te eten.

Meer weten
http://foodwatch.nl
http://www.kiind.nl/..._gebakken_lucht.html
http://www.kiind.nl/articles/91/Normaal_voedingspatroon.html
http://www.kiind.nl/articles/63/Tussendoortjes.html
http://www.kiind.nl/...zout_en_witmeel.html

Ideeën en onderwerpen genoeg om over te bloggen. Maar eerst nog een blog schrijven om mezelf voor te stellen. Over mezelf vertellen is niet mijn sterkste kant. Niet dat er niets te vertellen valt, in tegendeel; ik heb rollen, interesses en bezigheden te over.

In de eerste plaats ben ik moeder van twee mooie kindjes. Dochter Pieke van tweeënhalf is naast sociaal erg rap qua taalontwikkeling en daarmee ontzettend bijdehand. Dit zorgt veelal voor hilarische anekdotes, maar is voor haarzelf niet altijd even gemakkelijk omdat ze hierdoor nogal eens wordt overschat.

Zoon Auke is net vier weekjes oud, hem moeten we nog echt leren kennen. Overduidelijk is al wel dat hij een heel ander kind is dan zijn grote zus.

Dan heb ik nog een leuke man. En zoals de arts van het CB laatst zei “Papa doet ook mee” aan de opvoeding van onze kinderen. Verder werk ik parttime als verpleegkundige wat inhoudt dat ik onregelmatig werk. Omdat ik ook weekenden en nachten werk heeft mijn lief regelmatig in zijn eentje de zorg voor onze kinderen. Hiermee hebben we de zorg voor onze kinderen aardig gelijk verdeeld, wat voor ons het ideale uitgangspunt is. Daarnaast vindt mijn lief het heerlijk tijd met de kinderen door te brengen zonder dat er een ‘betweterige’ moeder in de buurt is.

Als creatieve duizendpoot vul ik mijn schaarse vrije tijd met schrijven, dichten, tekenen, zingen, naaien, breien, haken, koken, knutselen, wandelen en nog veel en veel meer. En dit alles probeer ik vaak nog zo om te bouwen dat het een leuke activiteit is mét de kinderen.

Wat kun je van mijn blogs verwachten? Mijn voortdurende verwondering als ouder, overpeinzingen, bewuste en onbewuste keuzes, mijn ontmoetingen en botsingen, mijn creativiteit, mijn (eigen)wijsheid en zeker niet te vergeten, mijn onzekerheden als ouder.

Er zijn van die wetten waarbij je jezelf kunt afvragen waarom ze er niet allang waren. Dit is er zo een. De EU-lidstaten gaan het gebruik van bisphenol A in babyflesjes verbieden. 

Steeds meer onderzoeken laten zien dat deze stof zeer gevaarlijk kan zijn. Zo kan het hormoonverstorend werken en zelfs kanker veroorzaken. In Canada bijvoorbeeld staat deze stof al op de lijst van giftige stoffen.

In de Eu en in het bijzonder in Nederland bleef regelgeving op dit gebied tot nu toe uit, maar met deze wet is hopelijk een belangrijke eerste stap gezet in het weren van bisphenol A uit producten, met name producten die bedoelt zijn voor (zeer) jonge kinderen. Het verbod gaat halverwege volgend jaar in. 

Bron: nu.nl

Weer zo'n heerlijke weggever!
Dit keer kun je zelf iets uitzoeken bij ikgeefborstvoeding.nl. Wij mogen namelijk een cadeaubon weggeven ter waarde van €15,00! Worden het de leuke betje-kaarten, een handige Milkband of toch een shirt van biologisch katoen?

Je doet zo mee:

- Stuur een artikel van ons door naar iemand anders via mail, twitter, facebook of hyves en mail ons het bewijs ( info@kiind.nl ).

OF

- Plaats op je blog of website deze give-away en mail ons het bewijs ( info@kiind.nl ).

Tip: bewijs kun je leveren door je bericht te kopiëren of een print screen te maken.

Daar zit ik dan… inspiratieloos… Mijn állerlaatste blog voor Kiind.nl en ik weet niet waar ik het over moet hebben. Nu is dat natuurlijk al een uitdaging op zich, en misschien ook best leuk voor een keer, een blog schrijven over niets.

Maar dan moet je je afvragen wie dat leest, zo’n nietszeggende blog. En, heb ik überhaupt tijd om hem te schrijven? Want het is natuurlijk niet voor niets dat ik véél te laat deze blog schrijf en inlever. Met het organiseren van een grote rampenoefening op mijn werk, een webwinkel die schreeuwt om een aanvulling van de voorraad, een kindje dat ziek was en een heleboel andere dingen die mijn aandacht vroegen, was het schrijven van dit afscheidsblog er gewoon bij ingeschoten. 

Daarom besluit ik bij deze om dit verhaal kort te houden. 

Maar ik wil wel graag een dankwoord uiten: voor de mensen van Kiind Magazine, dat ik drie maanden lang mijn verhalen via hun online magazine mocht delen met de wereld. En voor de mensen die mijn verhalen hebben gelezen en voor alle leuke en lieve reacties die ik erop heb gekregen.

Bedankt! 

Wat zijn nou leuke cadeautjes om in de schoen te doen? Via twitter kwamen er veel tips binnen. We delen ze graag.

Een klein cadeautje voor onder de vijf euro:

Een punnikpaddestoel

Potloden

Nachthemd

Loco-boekje

Knutselspullen

Klein muziekinstrumentje

Leuke sloffen, sjaal of muts

Iets lekkers:

Paar pepernoten

Mandarijn

Zelfgemaakte koek

Ik schreef er al over in mijn column en blijk niet de enige te zijn; met zijn allen gooien we een hoop eten uit onze koelkast en voorraadkast weg. Per jaar gooien we per persoon maar liefst 51 kilo aan voedsel weg. En dat is voor zowel het milieu als onze portomonnee een gemiste kans. Het voedingcentrum heeft daarom een nieuwe site genaamd Eten is om op te Eten. Op die site vind je onder andere tips hoe je slimmer kunt inkopen, hoe je eten het beste kunt bewaren en recepten om al die restjes die overblijven in heerlijke gerechten te veranderen. 

Twee jaar geleden las ik een artikel over hoe slecht onze voeding was. Ik was zo geschrokken dat ik mijn man en zoontje naar de natuurwinkel stuurde. Maar, toen ze eenmaal thuis waren, was ik geschrokken van de kassabon. Het was best een prijzig boodschappentasje en er zat nog niet alles in wat we nodig hadden. We moesten beslissen of we er mee door zouden gaan of niet. Ook waren we helemaal gewend om zo goedkoop mogelijk boodschappen te doen. En daarnaast hadden we het ook niet echt breed. Dus lieten we het biologisch eten maar achterwege. Maar toen Nona geboren was, zat het me toch erg dwars, want ik wilde heel graag dat onze kindjes gezonder en beter zouden eten en drinken. Uiteindelijk na overleggen met mijn man, zijn we begonnen biologische babyvoeding aan Nona te geven. Ik kon namelijk geen borstvoeding geven omdat ik medicijnen moest slikken vanwege mijn ogen. Later kwamen de biologische fruithapjes en daar konden onze kindjes allebei van smullen. Eind vorig jaar vonden we dat het tijd werd om ons helemaal volledig op de biologische producten te richten. Het was op zich heel spannend, want we moesten toch ons voedingspatroon omgooien en daarbij kwam er ook een zoektocht, want hier in het dorp waren er nog niet veel biologische producten te vinden. Maar toen we een start wilden maken, zagen we dat ze de supermarkt ook biologische producten verkocht. Wat waren we blij! En daarnaast vonden we ook nog een EKO-winkel in de buurt. We konden dus niet meer misgrijpen! Nou ja, niet misgrijpen. We zijn nu al elf maanden bezig en eerlijk gezegd zijn we leven nog niet helemaal biologisch. Laten we zeggen dat we ongeveer 70 % biologisch leven en er 30% nog gesmokkeld wordt. We gaan nog weleens naar MC Donald's toe en halen als het echt niet kan groenten bij een gewone groenteboer. Maar, het is een goed begin! 

Wat eigenlijk best jammer is voor ons, dat wij onze ervaringen niet kunnen delen omdat in onze omgeving bijna niemand biologisch eet. Ze vinden het maar onzin of veel te duur. En zodra wij ziekjes zijn, vinden ze ineens dat we wel heel erg vaak ziek zijn sinds wij biologisch eten. Nou ja, dat slaat nergens! In het begin maakten we ons weleens druk omdat het gewoon vervelend was als men onze keuze niet accepteerden. En, als we advies wilden geven hoe het nou zit, hield men hun oren dicht. Nou ja, dan niet hoor!

Ieder voor zich. Zolang wij maar weten dat we het goed doen, moeten we ons ook maar niet druk maken over wat anderen er van vinden.

Het was een leuk begin van een uitdaging om biologische producten in huis te halen. En eerlijk gezegd is dat het na elf maanden nog steeds. Vooral als je ziet dat er steeds meer biologische producten te vinden zijn. Nu kun je namelijk ook biologische maaltijdsalades en kant-en-klare maaltijden halen bij de supermarkt. En het is gewoon een heerlijk idee waneer je in een biologische appel bijt, dat je puur, natuurlijk en gezond bezig bent! Nou, daar kun je je toch alleen maar vrolijk van worden?

Wij doen bij ons thuis ons best om bewust om te gaan met elkaar, omgeving en onze spullen. Ik durf niet te zeggen dat wij heel erg biologisch, duurzaam of ecologisch leven. We ondernemen pogingen, maar gezien ons leven is het altijd de overweging in tijd en/of geld en duurzaamheid. Ik noem het dus maar steeds de bewuste afweging om wel of niet voor duurzaam en biologisch te kiezen.

Als ik het koud heb, doe ik de verwarming aan. Al is dat ook vaak niet nodig, omdat we over de hele achterkant (op het zuiden), zowel beneden als boven als op zolder, ramen hebben waar genoeg zonwarmte doorheen komt (behalve als het vriest). Diezelfde zolder functioneert daarom ook prima als droogruimte. We hebben een droger, maar die staat alleen aan voor de 10-20 minuten nadrogen als het al de hele week regent. De wasmachine draaide tot de geboorte van onze dochter alleen ’s avonds en in het weekend, maar dat redden we nu niet meer. Zeker niet met zolder-drogen: het past gewoon niet. Ik heb zelf ook liever de was op orde, in plaats van de hele stapel in het weekend te moeten wegwerken. Dat is de afweging. ‘Op orde zijn’ versus ‘spaarzamer met stroom’. 

Wij hebben twee auto’s. Als wij thuis zijn, brengen we zoon op de fiets naar school (behalve als het regent): de afweging nat kind (met toch nog gevoelige longen) versus droog kind. Met ophalen ligt dat wat genuanceerder. En ja, er bestaan regenpakken, maar die worden ook nat van binnen. Als ik werk, dat is dus de overige drie dagen van de week (woensdag brengt papa op zijn kinddag, en vrijdag is mijn kinddag), breng ik met de auto. Simpelweg omdat ik op de fiets van huis via crèche en school naar huis 45 minuten onderweg  ben, en met de auto in 20 minuten op weg ben naar mijn werk. En, waarom dan de auto: wij wonen in een dorp zonder NS station. De drie buslijnen die er twee keer per uur rijden, rijden allemaal op hetzelfde tijdstip. Dus als ik dan van huis via crèche en school bij de bushalte moet wachten op de volgende bus - omdat ik de vorige net gemist had – zit ik rond 10.30 uur wel achter mijn pc. Met de auto is dat een uur eerder. En omdat ik ook ’s avonds graag aan tafel mee-eet (wat mijn lief dan meestal maakt), heb ik dus ook geen tijd om terug met het OV te gaan, al is het maar omdat de bus vanaf half zeven nog maar een keer per uur rijdt (en ik woon echt in de Randstad!). De afweging hier is ‘er kunnen zijn voor onze kinderen’ versus ‘milieuvriendelijk(er) reizen’. Voor mijn lief geldt overigens hetzelfde: hij haalt. Als ik thuiswerk, wat ik ook veel doe, dan gaan we weer op de fiets. 

Het gaat dus bij ons om de afwegingen. Wij eten biologisch vlees, kopen vis en groenten van het seizoen (wel gewoon bij de supermarkt), biologische zuivel, kaas op de boerderij en bezoeken soms de landwinkel. Toch vind ik bio/eko-eten vaak toch wel heel duur. Dus daar is toch weer die afweging. We scheiden afval: plastic, rest, groen, papier en flessen. We hebben in de zomer een kleine moestuin (klein hoor!), en proberen veel naar buiten te gaan, als het kan op de fiets. Al met al vind ik überhaupt het overwegen al wel goed, zeker als ik om mij heen hoor en zie hoe mensen gewoon maar doen en nemen. Bewust omgaan met de omgeving vind ik wel belangrijk. En daarbij maak je soms keuzes die beter zijn voor het milieu, en soms niet. 

NB: in de regio Haaglanden, waar wij dus wonen, is een website www.tijdreizen.nl die je kan helpen met bepalen hoe je het best, in de regio, van A naar B kunt: met de auto, het OV of op de fiets. Het heeft echt zin om daar eens op te kijken. Ook weer een afweging. 

In het themanummer van deze maand vertellen we hoe je knollensoep kan maken. Anika vond in haar groentepaket een knol, maakte de soep en ook de lantaarn!

"De stevige knollensoep hebben we hier gemaakt (toevallig een knol vorige week in het groentepakket). Nu hebben we dus een mooi Sint Maarten lantaarntje. Dank voor het idee."

Ons lichaam heeft een wijsheid die het verstand ertoe aanzet om dingen te doen die het lichaam nodig heeft. Als we dorst hebben, pakken we iets te drinken. Als het lichaam toe is aan regeneratie, worden we slaperig en zoeken we ons nest op. In zijn natuurlijke staat weet het lichaam ook precies welke voedingsmiddelen het op welk moment nodig heeft, daar ben ik van overtuigd.

Als het herfst wordt, krijg ik zin in walnoten en soms kan ik een moord doen voor spinazie. Ik ga er niet over nadenken waarom, maar  vertrouw op die wijsheid en ga naar de winkel.

Ook kinderen weten precies wat goed voor ze is. Mits hun smaakpapillen niet verstoord zijn door onnatuurlijke voedingsstoffen zoals in frisdrank en snoep, en mits er nog geen sprake is van een suikerverslaving. 

Voor een suikerverslaving hoef je weinig te doen. Eet het een tijdje regelmatig en je bent aan het haakje. Suiker is tricky spul.

Ik voedde mijn zoontje de eerste jaren biologisch, om de hoeveelheid kleurstoffen en E-tjes zo laag mogelijk te houden. En in plaats van geraffineerde suiker gaf ik hem moutstroop en honing. Wat een vies gezicht trok hij bij het eerste ijsje dat hij kreeg. Hij wilde het niet. Het heeft een hele tijd geduurd voordat hij gewend was aan ijsjes en ze helemaal opat. Taart duurde nog veel langer, vele jaren. Van mij had hij niet hoeven wennen, maar je deelt de opvoeding van je kinderen nu eenmaal met anderen, dus je hebt het als moeder niet altijd voor het zeggen.

Ik vond het allemaal reuze spannend in die tijd, maar als ik nu een kleintje had zou ik nog strakker zijn in mijn eigenwijsheid dan toen. Ik schotelde hem een keur aan dingen voor die ik gezond vond, en bemoeide me niet te veel met zijn keus. Regelmatig wilde hij niet eten. Af en toe vasten, dacht ik, waarom niet. Ik zag hem er niet slap of ziek van worden. Bij periodes at hij veel en soms weinig. Verplicht je bord leeg eten is er bij ons dus niet bij. Dat gaat naar mijn idee in tegen die lichaamswijsheid. Als je daar te vaak tegenin gaat, verleert het lichaam om de juiste signalen af te geven.

‘Mijn kind wil niet eten’ wordt denk ik in elk jong gezin verzucht. Evenals ‘mijn kind wil niet slapen.’

Ik bleef een keer eten bij een vriendin van me. Aan haar tafel is het vaak hommeles en gedraai. Al ruim van tevoren keek haar kleintje in de pannen en waarschuwde ze dat ze dat niet ging eten.

‘Je eet gewoon wat er op tafel staat,’ zei de moeder stoer. Maar na drie afgedwongen happen aardappel mocht er een fles chocolademelk in. De kans op de worteltjes en het vlees was daarmee verkeken. Drinken vult de maag maar stilt niet de honger. Toen die later opspeelde mocht ze cake. Dat had ze al op de kast zien staan, dus het zeuren was al even aan de gang. Misschien was dit een uitzondering om het gezellig te houden wegens de gast. Maar nu weet ze dat doorzeuren kan leiden tot dit zoete alternatief.

Toen ze twee uur later in bed lag begon het gestuiter.

‘Ze kan tegenwoordig niet in slaap komen,’ zei de moeder. Suiker maakt actief. Ik zou het vanaf het eind van de middag in geen enkele vorm aan mijn kleintje geven.

Ik maak me zorgen als ik dat zie en ik vind het zo jammer. Want als je aanbod gezond is kun je de rest aan je kind overlaten. Geen geruzie, geen tafelstress. En waarom zouden we onze kleintjes voeding geven waarvan we zo goed weten dat we ze er op de lange duur helemaal geen plezier mee doen?

De wereld verandert en wij moeten erin mee. Tenminste, als we een toekomst willen geven aan onze kinderen. Sinds we dit jaar begonnen zijn met biologisch eten, ben ik ook een beetje gaan rondkijken op internet voor informatie waar en hoe je aan biologische producten kunt komen. Tijdens mijn zoektocht kwam ik artikelen tegen over dat ook huishoudelijke producten en speelgoed niet altijd gezond zijn en niet goed is voor het milieu. Vooral als het van plastic was. Nou, daar stond ik wel even van te kijken! Omdat ik nogal zo’n paniekerige mama ben en alles gezond en goed voor mijn kinderen wil, wilde ik ook alles wat plastic was in huis de deur uit gooien. Maar ja, het had wel allemaal veel geld gekost en sommige spulletjes waren te leuk om weg te doen.

Om te beginnen probeer ik mijn kinderen te leren dat ze beter kunnen kiezen voor speelgoed wat goedgekeurd is. Helaas lukt het niet echt, want playmobil schijnt erg in te zijn. Mijn zoon speelt regelmatig bij vriendjes en wil dan ook wat zij hebben aan speelgoed. Ja, dan sta ik weer voor een dilemma. Wel of geen playmobil? Helaas heb ik eraan toegegeven en zijn er in loop van tijd playmobil auto’s en een playmobil brandweerkazerne in zijn bezit gekomen. Ik baal er enorm van, maar ik zie ook dat hij er erg blij mee is. Toch voel ik me een slechte mama, want ik laat mijn zoon wel met plastic speelgoed spelen. En dan is zijn zusje van twee ook een enorme fan van playmobil geworden. En dan niet alleen om mee te spelen, maar ook om in haar mond te stoppen.  

Hoe los ik dit nou op? Nou gewoon geen plastic speelgoed meer kopen. Daar moeten mijn man en ik nu echt mee beginnen. Maar ja, ook mijn man en ik moeten opletten met het kopen. Ik hou namelijk van leuk gek spul en dat kan ik niet altijd vinden op de biologische markt. En mijn man is een fan van plastic flesjes, terwijl we thuis mooie flessen van Klean Kanteen hebben staan. En als we thuiskomen van het boodschappen doen, realiseer ik me weer dat we een plastic tasje hebben gekocht terwijl we thuis zoveel leuke boodschappentassen hebben staan. Maar het is wel moeilijk om goed op te letten wat van plastic is. Want als je het goed bekijkt kan je bijna niet om plastic heen. Een leuke dvdfilm zit in een plastic hoesje en het vleeswaren zit in een plastic verpakking. We proberen ons best te doen en hebben de plastic kinderbordjes, bekers en bestek de deur al uit gedaan. En in plaats daarvan heb ik biologische bordjes gekocht voor de kindjes. Dat is al een goed begin! 

Er zal een tijd komen dat plastic niet meer bij ons de deur in komt. Maar ja, hoe zit het dan met plastic dat gerecycled wordt. Is dat dan nou wel of niet goed? Nou ja, dat is weer een vraag waar ik binnenkort het antwoord op zal vinden!